Eenzame boom

In het bos zie je de bomen bijna niet meer. Nee, dan zo'n eenzame boom! Die zie je tenminste staan!

Volgens psychologen zegt een boomtekening veel over hoe mensen in het leven staan.  Tekent het kind bijvoorbeeld een boom direct naast het huis, dan zou dat iets zeggen over de verbinding tussen het kind en zijn moeder.

Ooit heb ik bij een psychologische test een boom moeten tekenen. Daarnaast moest ik het levensverhaal van die boom beschrijven. Binnen een half uur had ik vier bladzijden vol geschreven. Je maakt nogal wat mee als boom. Of als mens, zoals deze psychologen beweren.

Later leerde ik de boomtekening een beetje te duiden. Dat kwam door de colleges psychologie. Maar dat ik een lange dunne boom tekende kon nét zozeer te maken hebben met de populieren die vroeger achter in onze tuin stonden. Het kan dus ook een jeugdervaring zijn geweest. Dan zou ik de bladeren (volgens de theorie) wat meer links aan de stam hebben moeten tekenen.

De dode tak die ik toen in de boom tekende zou wijzen op een fiks jeugdtrauma. Ik zou alleen niet weten wélk trauma. Dat is natuurlijk op zich best traumatisch dat ik niet weet welk trauma voor mij traumatisch moet zijn geweest…

In ieder geval vind ik dit type eenzame bomen in het weidse land altijd erg mooi. Ze ontroeren me soms zelfs. Het zou  wel iets over mijzelf kunnen zeggen.

Dat deze boom mij intrigeerde blijkt wel uit het feit dat ik achteraf zag dat ik precies diezelfde boom een paar jaar eerder ook op de foto had gezet. Hij staat midden in het open land ten noorden van Moers (oftewel ten noordwesten van Duisburg). Ik kom zelden nog in Duitsland. Maar eigenlijk zou ik toch weer even een bezoek moeten brengen aan deze boom...

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: