Een opgeruimd huis

Laat ik het eens over Tineke hebben. Ze heeft veel eigenschappen die bijzonder zijn. Eén van die eigenschappen is tegenstrijdig: het verzamelen van troep en het organiseren van de daarop volgende chaos.

Tineke struint graag in tweedehandszaken. Net zoals haar vader. Die was vaste gast op het Waterlooplein. Ook vond hij van alles op straat, zoals bouten en zakdoeken. Je wist immers nooit waar je dat nog een keer voor kon gebruiken. Bij haar vader begrijp ik dat wel: hij groeide op in de crisisjaren. Net zoals mijn moeder. Daarom verzamelde ze o.a. elastiekjes van de postbode op straat.

Het huis raakt dus geleidelijk vol. In Den Helder en Alkmaar hadden we een grote zolder en je wilt niet weten wat daar allemaal was opgeslagen. We hebben nu geen zolder, maar je wilt nog steeds niet weten welke verzamelingen zich hier in huis bevinden.

Dat heb ik overigens op een ander vlak: oude kranten en artikelen zijn ook in grote voorraad aanwezig. Maar die worden geleidelijk opgegeten door papiervretertjes.

Toch merkt visite weinig van de troep alhier. Zeker de visite die aangekondigd en niet vaak verschijnt. Dan gaat Tineke namelijk opeens opruimen. De tafel ligt altijd helemaal vol met papieren en met werk in uitvoering, maar dan opeens is alles verdwenen. En ik moet mijn kranten ook allemaal naar het oud papier brengen. Het huis wordt dan opeens keurig netjes.

Het bezoek is vast onder de indruk van de netheid van ons huishouden. Maar ik vraag me af: zadelen wij zo het bezoek niet op met een probleem? Want als wij dan bij die mensen op bezoek komen… Dan gaan ze natuurlijk van alles opruimen. Want bij Henk en Tineke is het ook altijd zo netjes….

We kunnen natuurlijk ook afspreken dat we het huis in natuurlijke staat houden. Of er nu wél of geen visite komt, het huis verkeert in dezelfde staat van opruiming. En als de andere mensen dat dan ook doen weten we ook van elkaar hoe we in het echt wonen. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Een opgeruimd huis”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: