De P is van Philippeville

Een 'ville' is een stad, zo heb ik van mijn leraar Frans, de heer De Deugd, geleerd. En inderdaad: aan de westrand van Philippeville is een MacDonalds. Dus het moet wel een stad zijn.

En Philippeville ís ook een stad. Bovendien heeft een een centrumfunctie. Maar steden in België en in Friesland zijn soms erg klein. Zo ook Philippeville. Er wonen 9000 mensen en af en toe een poes.

Philippeville ligt op een hoogvlakte (rond de 300 meter boven de zeespiegel) ten westen van de Maas in de provincie Namen. De weg er naar toe is vals plat. Je trapt je het apezuur en je snapt niet waarom. Je bekijkt je banden eens een keer of ze misschien zacht zijn geworden. Maar de oorzaak van het zware trappen zit in dat valse plat.

De weg aan de oostzijde naar de Maas rijdt heel wat meer comfortabel. Daar is een 15 kilometer lange afdaling naar de Maas bij Givet. Daar ben je in Frankrijk.

Philippeville

Philippeville werd door Karel V  aangelegd (nou ja, hij heeft zijn handtekening onder het plan gezet en verder geen poot uitgestoken).

Philippeville stadsplein en voormalig vredesgerecht (Justice de Paix)

De plaats werd een nieuwe vestingstad om de grens met Frankrijk te bewaken. De Fransen aasden namelijk voortdurend op de zuidelijke Nederlanden. De plaats is genoemd naar de zoon van Karel V, Philips II, die in Nederland niet zo erg populair is geworden vanwege een aantal ondemocratische ingrepen.

Later werd de plaats bekend omdat Napoleon Bonaparte er nogal heeft huisgehouden. Hij weigerde om zich na de Slag bij Waterloo in 1815 over te geven. Twee maanden later stonden de stellingen van de Pruisen klaar om Philippeville te bombarderen. Dat gebeurde toen nog met kanonnen. Twee uur na de eerste beschieting gaf het 1500 man sterke Franse leger zich over.

De stelling moest vervolgens worden gerepareerd en werd bij het Tweede Verdrag van Parijs toegewezen aan het Koninkrijk der Nederlanden.

Onder de plaats ligt een ondergronds gangenstelsel van 10 kilometer. Ik bleef echter bovengronds en nam een lunchpauze met zicht op een plaatselijke schooklas die zich aan de tucht van de juf moest onderwerpen.  

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: