Verdwenen

Vorige week fietste ik langs een vorig woonhuis. Daar woonde ik van 1957 tot 1964. Ik kwam als kersvers jongetje uit de rimboe binnen op school en zat ik de tweede klas van de HBS toen we verhuisden naar de Zaanstreek. 

Het is toch wel een vreemde gewaarwording. Ik heb er een intensieve tijd meegemaakt. De basisschoolperiode is de tijd dat de wereld zich uitbreidt van de straat naar de stad. Maar er is niemand meer met wie je herinneringen kunt delen.

Arkelse Onderweg 19 in Gorkum

Op de hoek woonde een familie waar ik af en toe mocht logeren. We deden veel spelletjes. De beide mensen zijn overleden en hun zoon ook.

Tegenover ons woonde een gezin waar ik vanaf mijn tiende jaar op de zoon paste. Hij was toen een peuter. De ouders zijn overleden, maar de zoon ook.

Met de buurman en de buurvrouw deed ik op zaterdagavond spelletjes. Ze waren toen een jonggetrouwd stel. Ze zijn beiden overleden.

De juf op nummer 20 en de meester op nummer 56: beiden al lang overleden. En waar de juf waar ik verliefd op was is gebleven? Ik heb geen idee.

Mijn klasgenoten. Ik weet niet waar ze wonen en of ze nog leven. Alleen met een jongen en een meisje van een klas hoger heb ik nog af en toe contact.

De twee buurtwinkels: beiden opgeheven. Idem: de fietsenzaak (failliet) en de groentenwinkel en de slager. De basisschool: gesloten. De fabriek waar de wijk voor gebouwd was: failliet gegaan.

Zelfs het nummer van ons vroegere huis is veranderd. Het was nummer 1 en het is nu nummer 19. Het was de pastorie van de kerk, maar het huis is verkocht. Vijf jaar geleden stond het te koop voor 250.000 euro.

Er is een boek dat heet 'Van oude mensen en de dingen die voorbij gaan'. Daar begint het een beetje op te lijken... Ik krijg er toch wel een beetje heimwee van. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Verdwenen”

  1. ik snap dat de titel je aanspreekt in jouw situatie, maar je hebt het boek zeker niet gelezen of je bent het vergeten? in het boek hopen de oude mensen dat de dingen van vroeger voorbij gaan, want er zijn toen dingen gebeurd waar ze liever niet meer aan willen denken of over willen praten, en dat is bij jou juist niet zo begrijp ik, groeten mia

    1. @ Mia: ik val door de mand. Ik had het boek op mijn lijst staan voor het eindexamen, maar ik kwam er niet doorheen. Weet nog dat het een familieroman is, maar veel meer is er niet blijven hangen…

  2. Nostalgische gevoelens krijgen en dan merken dat wie en wat er vroeger waren er niet meer zijn. De last van het ouder worden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: