Stormachtig fietsen

Gisteren was het woensdag. Mijn Batavus Dinsdag en ik waren naar Hoek van Holland gefietst.

Het laatste stukje heb ik gelopen. De wind was zó krachtig dat ik er weliswaar nog wel tegenop kon komen, maar ik werd door de verraderlijke zij- en valwinden bijna van mijn fiets geblazen. Of mijn fiets werd onder mij vandaan geblazen.

Het doel was uiteraard de pier. Daar bedoel ik niet het schilderij mee met de koe van de Pier van Stotter. Die hangt in het Mauritshuis.

Hoog water: de basaltblokken zijn onder water verdwenen

Als ik in Hoek van Holland ben wil ik altijd even pierenwaaien. Om de hoek van de friettent bij de pier werd ik dusdanig overvallen door een rukwind dat ik met fiets en al bijna tegen de bunker van de Atlantik Wall terecht kwam. Het gekke was dat mijn fiets even werd opgetild. Die ging dus echt even de lucht in.

Ik liep een kilometer met fiets in de richting van Engeland. Volgens mij was ik de enige halve zool die zich hier waagde. Ondertussen kreeg ik natte voeten vanwege het vele zeewater dat over het beton spoelde.

De veerboot uit Engeland vaart binnen

Nog verder richting Engeland lopen leek me niet zo verstandig. Ik parkeerde de fiets tegen een hek en probeerde een paar foto’s te maken. Maar de camera stil houden bleek bepaald niet eenvoudig. Opeens was ik bovendien kletsnat aan één kant vanwege een onverwacht hoge klotsgolf.

Na een kwartier uitwaaien besloot ik de Batavus te bestijgen met met de wind mee in de richting van Den Helder te fietsen. Van de Strandzesdaagse hoor je trouwens ook niet veel meer. De fietstocht strandde vanwege een zandduin dat zich wederrechtelijk had opgeworpen op het fietspad. Toen ik stopte woei mijn pet verder, maar ik stond stil.

Zandstorm in de duinen

Ik besloot een binnenweg te nemen. Maar daar waren weer verraderlijke zijwinden tussen de huizen en kassen door. Onderweg naar Delft heb ik af en toe gelopen omdat ik vooral de valwinden niet vertrouwde. Bovendien lag het fietspad bezaaid met takken.

Eenmaal thuis proefde alles naar zout. Ik bedacht – de reis overwegende- dat het fietsen in deze weersgesteldheden niet meer zo’n passende bezigheid is voor een 70-plusser. Ik heb zelfs spierpijn in mijn armen opgelopen omdat ik het stuur zo stevig vast moest houden. Maar of het spannende fietsen nog af te leren valt?

Ik stapte onder de warme douche en trok droge kleren aan. Mijn linkeroor kriebelde en bleek vol zand te zitten. Buiten woeien een paar planten op het dakterras om. Maar ik ben staande gebleven. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Stormachtig fietsen”

  1. Dag Henk,

    Hoe is het met de bovenarm? En de pet? Ik geniet mee met zo’n avontuur!

    Ik fietste gisteren om half zes met windkracht 6 naar Ommoord. Om 21.00 uur , inmiddels windkracht 7, liet ik me ophalen door Peter, dus bij mij won het verstand van de lust tot overgave aan de elementen…

    Groeten, Marja

  2. Hollands Glorie! Stoere knaap om op die leeftijd zo’n uitdaging aan te gaan. Er zijn leeftijdsgenoten die zelfs met rollators met dit weer niet naar buiten durven 👍

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: