Na Hoogstraten

... zag ik een bord richting Achtel. Ik dacht: geen idee, maar misschien is Achtel best een aardig plaatsje. In dier voege kwam ik in Achtel uit.

Achtel bleek voornamelijk te bestaan uit een kerststal met daar om heen een aantal boerderijen en een kapel. Deze kapel heet de Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeënkapel. Je moet er maar op komen.

Landschap in de omgeving van Hoogstraten

Ik fiets parallel aan een drukke weg die ik uiteindelijk niet meer kan vermijden. Zodoende kom ik in Rijkevorsel uit. Daar was ik wel eens eerder geweest, maar ik kom nu vanuit de andere richting en zie weer allerlei nieuwe dingen. Dat kan trouwens ook door mijn vergeetachtigheid komen.

Op internet zie ik dat de plaats gestaag groeit, vooral vanwege forensen uit Antwerpen. In politiek opzicht valt op dat de N-VA (de Nieuw Vlaamse Alliantie) bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in één klap 11 zetels in de gemeenteraad kreeg en daarmee de absolute meerderheid. Verder bemoei ik me daar niet mee.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is images.jpg
Rijkevorsel (foto van internet geplukt)

Rijkevorsel heeft – net als veel andere Vlaamse plaatsen – een rijk verenigingsleven, waarbij ook de muziekkorpsen zich danig roeren. Zoals de Fanfare Vermaak na Arbeid. En na de muziek neemt men een Veusseltje, de plaatselijke likeur, zodat iedereen weer betoeterd thuis komt.

Ik heb het ondertussen behoorlijk koud gekregen en zet er maar even de fietssokken in. De omgeving is tamelijk bebost, waardoor ik minder last heb van de frisse wind. Ik heb geen idee welke plaatsen ik tegen kom. Ik laat me verrassen zonder kaart en zonder enig idee waarheen de weg leidt die wij allen moeten gaan. De volgende plaats blijkt Beerse te zijn. Volgens mij ben ik daar al eens eerder geweest, maar veel herkenning vindt niet plaats onder mijn schedeldak.

Beerse blijkt een uitgestrekte plaats te zijn, er komt maar geen eind aan de bebouwing. Het dorp gaat vanzelf over in Vosselaar. Ergens moet ik een grens zijn gepasseerd. Ik zie dat Turnhout niet ver meer is.  En voor die plaats heb ik enig zwak ontwikkeld. Laat ik maar eens naar Turnhout fietsen. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: