Hechting in vogelvlucht (11)

In haar boek 'De taal van het huilen' beschrijft Aletha Solter tal van soorten huilen bij de baby. Het huilen heeft ook verschillende functies.

Uiteraard gaat ze ook in op het onderwerp ‘huilbaby’. Maar dat thema heeft weinig met ‘hechting’ te maken. Hoe heftig ook, ik ga er in deze serie niet op in.

Tot de leeftijd van een half jaar kan de baby niet huilen om mamma ‘terug te halen’. Het huilen kan dan ook geen vorm van aandacht zoeken zijn, zoals sommige ouders denken. De baby kan niet huilen om de aandacht, omdat hij/zij nog geen ‘object-permanentie’ heeft. Object-permanentie wil zeggen dat je weet dat iets bestaat, ook al zie je het niet.

De baby van een half jaar kan dus niet weten dat mamma bestaat als mamma buiten beeld is. Mamma is compleet verdwenen. Laat staan pappa. Die is al helemaal nergens te bekennen.

Daarom kun je – volgens Solter – een baby ook niet verwennen met aandacht. De baby heeft veel aandacht nodig, maar het is niet zo dat je – als de baby huilt – hem verwent met aandacht zodat hij straks niet zonder kan.

Rond de zeven maanden ontwikkelt de baby deze object-permanentie. Hij kan nu huilen om zijn mamma (of pappa). Er komt nu dus een nieuwe dimensie in het huilen: huilen om mamma of pappa terug te halen.

Dit is een belangrijke fase in de hechting. De baby is in de wieg niet meer alleen op de wereld: er zijn anderen en hij heeft (onbewust) het idee dat die anderen nodig zijn. Met ‘onbewust’ bedoel ik dat de baby het nog niet kan beseffen of bedenken, het is een ‘gevoel’ dat vooraf gaat aan het kunnen bedenken.

Vanaf deze fase ontwikkelt het kind de eenkennigheid. Hij heeft steeds meervoorkeur voor de vertrouwde opvoeder en wijst steeds meer andere (‘vreemde’) mensen af. Hij laat zich gemakkelijker troosten door de meest vertrouwde mensen dan door anderen.

Het betekent dat het besef groeit dat mensen niet meer inwisselbaar zijn. 'Wij horen bij elkaar'. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Hechting in vogelvlucht (11)”

  1. Gisteravond was bij ‘Alleen Elvis blijft bestaan’, op Canvas kinderpsychiater Binu Singh te gast. Hele mooie uitzending. Wordt vandaag om 18.00 herhaald.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: