Wraak of verdriet?

De dochter van Paul Kuiper, Maaike, werd een aantal jaren geleden vermoord door de gokverslaafde buurman die op haar geld uit was. Voor officieren van justitie in opleiding legde Paul uit hoe hij met dit verlies omgaat.

Elisabeth Kübler-Ross beschreef ooit de fasen van rouwverwerking. Maar zo zit rouw uiteindelijk toch niet in elkaar. Het is meer een dwalen door de doolhof, zoals orthopedagoog Professor Wim te Horst heeft beschreven. Of de processie van Echternach: drie stappen vooruit, twee achteruit en dan nog ingewikkelder en vooral: meer onvoorspelbaar.

En toch: Paul legde uit wat dat hij geen wraakgevoelens meer koestert. Wat me nu trouwens opvalt is het gezegde: ‘wraakgevoelens koesteren’. Daar zit iets in van vasthouden aan gevoelens van wraak. Dat is uiteindelijk slopend.

Paul zegt terugkijkend naar dit proces: “Als je vervuld bent van wraak ga je er zélf aan kapot, maar ook alle mensen om je heen, je familie, je buren, je vrienden. Je bent je vrijheid kwijt. Dan vallen er nog meer slachtoffers. Als je verdriet hebt, daar kun je mee door. Verdriet heeft met liefde te maken…”

In een podcast hoorde ik deze week: “Verdriet roept het goede in mensen op, het opzoeken van elkaar, het zoeken en bieden van troost. Mensen die wraakzuchtig zijn roepen juist agressie en afstoting op.”

Paul vertelt dat er door de rechtspraak recht is gedaan aan Maaike als slachtoffer en aan hem als vader. Daardoor kon hij dat gedeelte afsluiten. Dat ging natuurlijk niet in één keer, daar gingen jaren overheen.En in het verwerken van het verdriet nam en neemt zijn kerkelijke gemeente een belangrijke plaats in.

“Verdriet haalt het beste in mensen naar boven: het samen delen, het verbinden met elkaar. Als je dat niet kunt, als je daar geen plek voor hebt om te delen, blijf je gevangene en vallen er dus nóg meer slachtoffers.”

EO: Ik zie je zondag, 10 oktober 2021 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: