Zeeuws grensfietsen (4)

Ik fiets kaartloos. Dat levert altijd tal van nieuwe inzichten op en soms een probleem. Zoals in mijn geval vandaag de autoweg N 61 die Zeeuws-Vlaanderen van west naar oost doorkruist.

Deze weg is ‘opgewaardeerd’ zoals dat heet, waardoor je als fietser niet meer over kunt steken. Ik moet helemaal naar Biervliet doorfietsen voordat ik een veilig heenkomen aan de overzijde kan vinden.

Van IJzendijke naar Boechoute/Assenede
De meeste lezers hebben waarschijnlijk wel van Biervliet gehoord, want vroeger kregen de kinderen nog wel eens geschiedenis op school. En anders een geschiedkundige opfrisser. Tegenwoordig worden er geen haringen meer gevangen bij Biervliet, maar meneer Willem Beukelszoon vond rond 1400 het haringkaken uit.  daardoor kon de haring langer bewaard blijven. Hoe dat verder in elkaar steekt weet ik niet, want ik heb nooit haring gekaakt.  

Ik blijf ten westen van de Braakman, de zeearm die vroeger welvaart bracht, maar ook voor veel onheil zorgde in Zeeuws-Vlaanderen vanwege de overstromingen die her-en derwaarts plaatsvonden. In 1952 werd de Braakman afgedamd, nét op tijd voor de Watersnood van 1953.

Kasseienweg naar België

De wegen ten zuiden van Biervliet laten goed zien hoe diep de Braakman vroeger het land binnen drong, zelfs in Vlaanderen liet het water nog zijn sporen na. Ik fiets over dijkjes en over kaarsrechte polderwegen, via de buurtschap Pyramide, dan een kasseienweg en opeens blijk ik in België te fietsen…. Dat hadden ze best even beter aan kunnen geven.

Er volgen wonderlijke verlopende wegen, waarbij ik maar moet raden waar ik ben. De buurtschap Maagd van Gent blijkt weer precies op de grens te liggen.

Even verderop ligt een buurtschap die Haven heet en daarna kom ik in Boechoute. Dit is toch echt een Belgisch dorp. Dat zie ik aan de bushalte. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Zeeuws grensfietsen (4)”

  1. wij fietsen meestal volgens de fietsknooppunten, dat bevalt ons heel goed, je fietst dan altijd op mooie binnendoor weggetjes en je komt niet voor verrassingen, bijvoorbeeld dat je opeens niet meer verder kunt, ik denk dat dit voor jou geen optie is, je bent veel te veel een vrijbuiter ( op de fiets dan bedoel ik ☺), groeten mia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: