Ouderenvriendelijke samenleving: goed voor ons allemaal

Volgens mevrouw Jolien Janssen wordt een cognitieve stoornis bij ouderen te vaak gemist. De huisarts denkt dat meneer Pieterse nog goed functioneert, maar hij is inmiddels al flink in de bonen.

Huisartsen hanteren een richtlijn om vast te stellen of er bij iemand mogelijk sprake is van dementie.  Daarbij wordt de zogenaamde MMSE-test gebruikt of je moet een klok tekenen.

Dus als de dokter jou vraagt om een een klok te tekenen weet je al hoe laat het is...
Voorbeeld van kloktekeningen (uit de Volkskrant)

Maar – aldus Jolien Janssen – er zijn tal van andere klachten bij ouderen die niet gemeten worden. Zo kunnen veel hoogopgeleiden prima hun disfunctioneren verdoezelen. Ze wil daarom dat er beter gescreend wordt.

Daar zijn ook wel redenen voor. Het blijkt bijvoorbeeld dat ouderen met cognitieve problemen moeite hebben met het consequent innemen van hun medicatie. En daardoor vallen ze vaker.

Dat is wat kort door de bocht. Maar volgens Jolien Janssen gaat het als volgt: je hebt diabetes, je moet pillen tot je nemen, je bent daar slordig in omdat je het overzicht mist, daardoor ontstaat er een acuut suikertekort en het gevolg is dat je vaker valt. Daarna kom je in het ziekenhuis terecht en bij ouderen weten we dat ze daar vaak slechter uitkomen dan dat ze er in gingen. Veel ouderen ontwikkeling als gevolg van al die ontregelingen ook nog een een depressie.

Wat Janssen wil is dat er beter gemeten wordt, zodat ook bijvoorbeeld de begeleiding rond de inname van medicatie beter gestuurd wordt.

Toen ik een week in een Duits ziekenhuis lag kreeg ik voor de hele week in één keer al mijn pillen. Geen idee wat het voor pillen waren en wanneer ik ze in moest nemen. Ik heb ze maar netjes verdeeld in de hoop dat dat de bedoeling was. In het ziekenhuis in Nederland kreeg ik iedere dag de verkeerde pillen. Ook na een week ging het nog steeds mis. Dat lag aan de computer, zo begreep ik. Ik slik gewoon wat er op de rol zit, maar als Tineke er niet op had gelet had ik misschien wel een delier opgelopen.

Maar wat ik me toch afvraag is of een op zichzelf normale ontwikkeling nu niet als pathologisch wordt gezien. Naarmate je ouder wordt heb je gewoon minder overzicht. Je kunt bijvoorbeeld niet meer meerdere dingen tegelijk. Dat hoort gewoon bij het werkgeheugen van een 70-plusser. Daar heb je geen nieuw meetinstrument voor nodig.

Wat we nodig hebben in de samenleving is een meer ouderenvriendelijk beleid. En dus ook ouderenvriendelijke zorg. Dat houdt o.a. in dat je er standaard rekening mee houdt dat de instructies helder moeten zijn en gevisualiseerd moeten worden.

Daar hebben niet alleen ouderen wat aan, maar ook heel veel anderen, zoals met name de groep mensen met een lichte verstandelijke beperking of mensen die niet in Nederland zijn opgegroeid en die de Nederlandse taal onvoldoende beheersen.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Ouderenvriendelijke samenleving: goed voor ons allemaal”

  1. Een poos geleden investeerde een grootgrutter in bijscholing voor de medewerkers in het vriendelijk omgaan met mensen met beginnende dementie. Ik weet niet of dat nog steeds gebeurd of dat het een korte proef betrof.

  2. Een meer ouderenvriendelijk beleid stel jij voor Henk. Daar kan ik het natuurlijk volmondig mee eens zijn. Ook al heb ik de 70 levensjaren nog niet bereikt. Maar om tot dit ouderenvriendijk beleid te komen zijn we afhankelijk van de opstellers van dit beleid, de bureaucraten. En deze personen zijn pas tevreden als hetgeen zij hebben bedacht nog slechts begrepen kan worden door zeer hoog opgeleiden. Vervolgens wordt het gecreëerde onbegrijpelijke beleid in de zorg nog wat verder verwrongen door managers om toch vooral hun medewerkers afhankelijk te laten blijven.
    Kortom, er is nog een heel lange weg te gaan, waarschijnlijk tot wij er geen actieve herinnering meer aan hebben.

  3. Henk schets mij een duister voorland. Dit in tegenspraak tot de medische flutkeuring voor mijn 75+ rijbewijs. Volgens de urine van mijn net geboren achterkleinkind (hier spreek ik mogelijke onwaarheid) had ik geen diabetes. Mijn ontkenning van drank- en drugsgebruik werd op mijn woord geloofd. Evenals mijn blakende psychologische c.q. psychiatrische gesteldheid. Toet, toet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: