Zadelpijn langs de Donau

Mijn moeder is naarmate ze ouder werd meer gaan fietsen. Ze was klein maar dapper. Totdat het fysiek niet meer kon. Zo maakte ze - halverwege de 70 - een fietstocht langs de Donau. In goed gezelschap van een aantal leeftijdgenoten.

Mijn moeder wilde – teneinde fysiek ongemak te beperken – graag een Texels wollen zadeldekje op het zadel van de huurfiets. Je weet immers maar nooit. En omdat voor ons Texel maar twintig minuten varen was bestelde ze bij ons een heus schaapachtig Texels zadeldekje.

Ik vroeg haar hoe het met de medereizigers was. Daar had mijn moeder niet over nagedacht. Dus ik deed haar een voorstel. Ik kon wel vijf Texels wollen schapendekjes kopen. Maar mijn moeder vroeg zich af hoe het dan moest als niemand ze wilde hebben.

Ik legde uit dat de gemiddelde fietser pas op de derde dag flink zadelpijn krijgt. Dus ik stelde haar voor om toch vijf van die dekjes te kopen voor 35 gulden per stuk en die op de derde dag, als de rest van het gezelschap hevige pijnen leed, te verkopen voor 70 gulden per stuk. “Zo haalt u vanzelf de kosten van de vakantie er uit.”

Mijn moeder vond het geen goed plan. Ik moest maar één zadeldekje kopen. “En ik betaal het je natuurlijk terug!”

Of bij mijn moeder ethische argumenten de doorslag gaven of dat ze toch bang was dat ze zou blijven zitten met onverkoopbare zadeldekjes ben ik nooit te weten gekomen. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.