De knie nader bestudeerd

Hoewel ik vind dat mannen boven de 30 jaar om esthetische redenen op hun werk, in de kerk en bij de dokter geen korte broek moeten dragen verscheen ik toch in korte-broeken-ornaat bij de dokter. 

‘Hoe gaat het?’ vroeg de dokter. ‘Met mij gaat het goed’, zei ik. ‘Dat klopt niet,’ zei de dokter, ‘u komt hier niet voor het weerpraatje. U hebt iets met uw knie.’

‘Daar heb ik wel eens last van’ zei ik. Maar nu weer helemaal niet. Dus ik had de afspraak ook wel weer af kunnen zeggen’. ‘Maar dat mocht zeker niet van uw vrouw?’ zei de dokter, die mij al vijf jaar kent. En Tineke ook. Ik ga namelijk niet uit mezelf naar de dokter, die heeft het al druk genoeg en ik wil niet onnodig mensen lastig vallen.

De dokter bekeek mijn knie en daarna mijn andere knie. Dat begrijp ik niet, want daar is niets mis mee. Toen zei hij: ‘Gaat u eens staan.’ Ik ging staan en constateerde dat de dokter twee centimeter langer is dan ik ben.

Daarna tikte de dokter met een hamer tegen mijn knie. Dat had hij niet moeten doen, want ik botste van schrik tegen een skelet aan dat hier als levende illustratie was opgehangen. Vermoedelijk was dat één van zijn eerste patiënten die de behandeling niet overleefd had. ‘Uw reflex werkt prima’ zei hij en hij zette het skelet weer recht.

‘Mag ik u eerst wat uitleggen?’ vroeg de dokter. Hij ging er languit voor zitten op een dusdanige wijze dat zijn poezensokken goed zichtbaar waren. ‘Wanneer spreken we over ziekte? Dat moet u als psycholoog wel weten, dus mogelijk val ik in herhaling. Ziekte is als het verschijnsel dermate hinderlijk is dat we ons anders gaan gedragen én als er sprake is van een pathologisch substraat. Bent u zich anders gaan gedragen? Fietst u veel minder dan vroeger, niet meer, neemt u de lift in plaats van de trap, laat u dingen na die u anders wel zou doen?’ Nee, ik kon niet zeggen dat ik minder activiteiten onderneem. Een enkele keer wel, maar dat is een uitzondering.

‘Welnu: dan bent u niet ziek. Wat u laat zien is het gewone kenmerk van de ouderdom. Als we maar oud genoeg worden krijgen we allemaal last van onze knieën. De één van één knie, de ander van beide knieën. Want als we maar lang genoeg de ene knie ontzien krijgen we vanzelf last van de andere knie. Ik schat u voldoende hoog in dat u dat wel begrijpt. U fietst veel, want ik kom u regelmatig tegen. En gelukkig rijdt u niet op een E-bike, want dat is het begin van het einde voor een knie. Bovendien stond u snel op toen ik u riep in de wachtkamer. Uw hoofd, uw gehoor en uw evenwicht functioneren nog naar behoren. Oftewel eenvoudig samengevat: U hebt dus een goed leven als u er even over na wilt denken wat er nog resteert van een veelgebruikte knie na 70 jaar slijtage.

Dan het tweede deel: het pathologisch substraat. Uw knie bevat veel Duits ijzer. Dat is kwaliteit. Soms teveel kwaliteit, waar de zwakke Nederlandse botten niet tegen zijn opgewassen. Ik schat in dat er met uw knie niets mis is. U ontkalkt in beperkte mate. Maar het kan inmiddels zo zijn dat een stuk van dat ijzer een aanslag doet op de aanhechting met het bot. Dat kan ik aan de buitenkant niet beoordelen. Daarom stuur ik u door voor een scan van de knie. Dan kan ik het pathologisch substraat beter beoordelen. Daarna zie ik u graag terug ‘.

Helaas had ik geen kammetje bij me en moest ik met ongekamde haren op de foto. Hoe lang wordt zo'n foto eigenlijk bewaard in het medisch dossier?

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “De knie nader bestudeerd”

  1. Volgens mij gooiden ze die foto´s vroeger meteen weg. Ik betwijfel zelfs of er nog iemand naar keek nadat de factuur was verzonden. Nooit heeft ook maar één medicus iets terug kunnen vinden van wat een andere over mij noteerde. Maar tegenwoordig is het de computer die documenten bewaard. Dat blijft in het systeem totdat iemand op het idee komt bestanden te wissen. Dat zou voor de eeuwigheid kunnen zijn, als de techniek niet steeds weer opnieuw zou worden uitgevonden. Verouderde techniek wordt weggegooid. Meestal met data en al. Dat komt dan op een dump ergens in Azië. Waarschijnlijk onopgemerkt, totdat iemand een defecte datadrager van een oud systeem vervangt met een even oud stuk techniek en na opstarten van het systeem denkt: “嘿,那是亨克的膝盖”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: