Didier Raoult versus Elisabeth Bik

Elisabeth Bik is een Nederlandse onderzoeker die inmiddels een enorme staat van dienst heeft opgebouwd als het gaat om het opsporen van fouten in onderzoek. 

Bik is o.a. expert in het opsporen van gemanipuleerde foto’s. Haar interesse begon nadat ze een onderzoek had gepubliceerd waarbij naderhand bleek dat anderen zonder bronvermelding een deel van haar onderzoek hadden gekopieerd. Ze ontdekte dat onderzoekers zeer slordig zijn en naar believen kunnen knippen en plakken en dus ook zaken uit de context kunnen halen.

Door haar werk vormt ze een bedreiging voor onderzoekers die met gegevens manipuleren. Vorig jaar maart analyseerde Bik het onderzoek van de Franse microbioloog Didier Raoult. In die studie concludeerde hij dat hydroxychloroquine (HCQ) een positief effect heeft op coronapatiënten, vooral in combinatie met antibiotica. Dat onderzoek werd wereldberoemd. Zowel Donald Trump als Jaïr Bolsonaro wisten het zeker: HCQ is dé redding tegen corona. Maatregelen zijn niet nodig: er moet gewoon voldoende HCQ zijn. De Franse regering kocht meteen een enorme voorraand aan HCQ op.

Elisabeth Bik ging op onderzoek uit. Ze ontdekte dat tal van gegevens uit het onderzoek van Raoult waren gemanipuleerd. Zo had hij de mensen die ondanks de toediening van HCQ ziek waren geworden uit de uiteindelijke onderzoeksgroep verwijderd. Geen wonder dus dat er zoveel mensen genazen. De peerreviews (controle door onafhankelijke collega’s) waren gedaan door medewerkers van Didier Raoult Himself. De uitkomsten van het onderzoek dat werd aangegrepen als hét bewijs dat het met corona allemaal mee viel en dat er een goed medicijn was bleken dus ernstig gemaninupuleerd te zijn.

Bik nam contact op met Raoult. Ook legde ze de haar bevindingen voor aan het discussieforum PubPeer, waar wetenschappelijk onderzoek wordt getoetst. Daar was Raoult niet van gediend. Zijn onderzoeken waren de hele wereld over gegaan en nu werden de uitkomsten in twijfel getrokken. En wat doe je dan als ijdele professor? Je gaat niet als collega’s in gesprek: je spant een rechtzaak aan wegens…. intimidatie. Ondertussen had Didier Raoult er ook nog eens voor gezorgd dat naam en adres van Elisabeth Bik op internet werden gepubliceerd. Een Nederlandse vrouw die een hooggeleerde en wereldberoemde Franse hoogleraar voor de voeten loopt: het moest niet gekker worden.

Het wetenschappelijke tijdschrift COMET neemt het op voor Elisabeth Bik. Waar blijft de kwaliteit van de wetenschap als onderzoeksresultaten niet tegen het licht mogen worden gehouden? Juist door elkaar kritisch te kunnen bevragen is er elke keer weer vooruitgang geboekt. “Door Didier Raoult en Éric Chabrière te vragen verslag uit te brengen over de artikelen die ze hebben geschreven, doet Elisabeth Bik gewoon haar werk als onderzoeker.”

Opmerkelijk is dat de klacht van Didier Raoult en Éric Chabrière volgt op een aantal bedreigingen die Elisabeth Bik via sociale media kreeg. Hij beschuldigt haar van intimidatie, terwijl zij wordt bedreigd door enkele van zijn volgelingen. Het is niet anders dan bij antivaxxer Andrew Wakefield in het Verenigd Koninkrijk die naam en adres van een kritisch onderzoeker op internet zette met de oproep om hem een lesje te leren. En ondertussen klaagt hij dat er in Engeland geen vrije meningsuiting meer mogelijk is.

Het lijkt wel of degenen die op internet het hardste klagen over intimidatie, censuur en dictatuur ook degenen zijn die anderen het liefste de mond willen snoeren. Ze gaan ook de publieke discussie niet aan, maar ontwijken het gesprek door meteen naar de rechter te stappen. Oftewel: zoals de waard is zo vertrouwt hij zijn gasten. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.