Naar de bollen (1)

Vrijdag was het zonnig en droog en warm bij de kachel. Buiten was het frisser. Hoogste tijd om Tineke een keer uit te laten. Dus stapten we halverwege de middag op onze Batavus Dinsdag. 

Tineke moest weer oefenen met fietsen nadat ze haar schouder had gebroken als gevolg van een losliggende tegel. Nu fiets je niet direct met je schouder, maar als één lichaamsdeel lijdt, lijden de andere delen mee. Na de fietstochten die ze inmiddels had ondernomen had ze ook elke keer weer flink last van lichamelijk ongemak. Inmiddels heeft ze een constructie op haar stuur laten zetten waardoor haar arm wat minder belast zou moeten raken.

We fietsten in noordelijke richting door de voormalige veenkolonie Delft en sloegen daarna rechtsaf richting de Delftse Hout. Daar wist ik een nest met meerkoeten te vinden. En ziedaar: er had gezinsuitbreiding plaatsgevonden. Er zaten maar liefst zeven jonge meerkoeten op het nest. De vader en de moeder hadden het er maar druk mee.

Daarna fietsten we door de Delftse Hout. Die weg had ik bewust gekozen omdat de bomen mooi als windsingel konden dienen. Helaas is een deel van het bos al een jaar afgesloten vanwege de reconstructie van het fietspad. Ik heb niet eerder meegemaakt dat de reconstructie van een fietspad een jaar duurt. Volgens mij is er sprake van een complot.

Ten westen van de Delftse Hout bevinden zich uitgestrekte Vinex-locaties. De gemeente Den Haag barstte uit zijn voegen en sloeg zijn slag toen het vliegveld Ypenburg gesloten werd. Alleen de voormalige verkeerstoren staat er nog als een monument tussen de veelal grote nieuwbouwwoningen (een woonoppervlak van meer dan 150 vierkante meter is geen uitzondering).

Een deel van de nieuwbouw heeft plaatsgevonden rond het dorp Nootdorp, een kleine historische enclave te midden van eindeloze nieuwbouwwijken. Vroeger was Nootdorp een tuindersdorp met een grote instelling voor mensen met een verstandelijke beperking.

Die instelling is er nog steeds, maar temidden van de nieuwbouw valt hij niet meer echt op. Een groot deel van het terrein is in het kader van de zogenaamde integratie in beslag genomen door nieuwe woningen. Ook hier is die integratie niet direct een succes geworden. De plannen werden vanuit Den Haag opgedrongen zonder veel kennis van zaken rond de behoeften van mensen met een verstandelijke beperking. 
Het dorpse centrum van Nootdorp (foto tijdens een eerdere fietstocht genomen)

In Nootdorp wilde ik Tineke nog iets bijzonders laten zien. Een plaatselijke inwoner heeft de Oude Kerk en de Nieuwe Kerk van Delft nagebouwd in zijn tuin. Er is bijna geen tuin meer over. Toch is hij ook nog aan een nieuw project begonnen: de bouw van de Domtoren.

Ten westen van Nootdorp ligt een enorm verkeersplein dat vele vierkante kilometers in beslag neemt. Een paar lange fietsbruggen leiden over de snelwegen. Daarna fiets je Leidschendam binnen.

Het oude centrum van Leidschendam bevindt zich rond twee sluizen in de Vliet: de vaarweg tussen Den Haag en Leiden. We vonden het tijd voor koffie met een tosti.

Het centrum van Leidschendam (foto tijdens een eerdere fietstocht genomen)

Alle bankjes waren bezet, maar gelukkig konden we terecht op de trap van meneer pastoor van de H.H. Petrus en Pauluskerk, een indrukwekkend kerkgebouw dat rond 1880 werd gebouwd naar een ontwerp van architect Evert Margry, een leerling van Pierre Cuypers.

Leidschendam bestaat – net als de andere plaatsen rond Den Haag – voornamelijk uit nieuwbouwwijken. Hier bevindt zich het grootste winkelcentrum van Nederland: The Mall of the Netherlands. Wil je een Amerika-ervaring opdoen zonder te vliegen, dan kun je hier een keer boodschappen gaan doen.

Molen de Salamander in Leidschendam

Even verderop om de hoek van de H.H. Petrus en Pauluskerk aan de Vliet staat de molen De Salamander indrukwekkend te zijn. Het is een houtzaagmolen die nog volop in bedrijf is. Je kunt er gewoon planken van allerlei soort bestellen.

We moeten bij deze molen spreken van een wedergeboorte. Hij was totaal vervallen, maar er is jarenlang gewerkt aan de restauratie. Sinds 1995 staat hij hier weer vrolijk te draaien.

Als men in Nederland wat meer van deze arcitectonisch verantwoorde molens zou bouwen zouden er minder van die lelijke metalen joekels hoeven te staan die inmiddels het complete landschap verpesten. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.