Van Schiedam naar Rotterdam (slot)

De lucht kleurt in het westen nog altijd rood. Ik fiets in het donker langs de Binnenbedijkte Maas.
Zicht op Sint Anthoniepolder

Aan de overkant van het water staat het oudste kerkje van de Hoeksche Waard: het kerkje van Sint Anthoniepolder. Dit was het enige stukje van de polder dat in 1421 droge voeten behield. De mensen hebben het wel over de opwarming van de aarde, maar vergeet de waterige ellende in de Middeleeuwen niet!

Zoals jullie van mij gewend zijn fiets ik gewoon op mijn richtinggevoel. Dat kan er ook wel eens naast zitten. Maar hier is het niet zo ingewikkeld. Het hele noorden wordt bezet door de lichtvervuilende skyline van het Europoort-gebied. Die kant moet ik uit. Ik moet door die bittere pil heen om uiteindelijk weer het beloofde en bewoonde land te kunnen bereiken.

De Blaaksedijk is afgesloten voor het verkeer. Dat wordt mij door zandhopen en door borden en hekken duidelijk gemaakt. De 38 poezen van Blaaksedijk hebben in ieder geval een extra kattenbak en ik heb een omweg aan mijn broek.

Bij de A 79 kan ik richting de Heinenoordtunnel fietsen. De tunnel is een kilometer lang en een halve eeuw oud. Fietsers hebben hun eigen tunnelbuis. In de zomer lekker koel en in de winter relatief warm. Wat wil je nog meer?

Fietsenstalling onder Rotterdam Centraal

Aan de overkant ben ik in Barendrecht. Ik neem een westelijke route door de Vinex-wijk Carnisselande. De bevolking bestaat hier voornamelijk uit mensen die honden uitlaten. Verder zie ik niemand op straat. Dat zou ik ook niet doen als ik hier zou wonen. Het is allemaal teveel van hetzelfde. Er staat wel een originele vuurtorenwoning aan het water te koop voor 650.000 euro.

Het is een kunst om vanuit Barendrecht een doorgang te vinden onder de A 15 door (Europoort-Arnhem), maar het lukt gewoon op mijn gevoel. Daarna ben ik in de Rotterdamse Zuidwijk, een wijk van een halve eeuw oud die momenteel stevig op de schop gaat. Via het Zuiderpark en langs Ahoy kom ik in oudere wijken van de stad uit.

De Erasmusbrug vormt een stevige klim, daarna rem ik piepend voor het verkeerslicht onder aan de brug aan de overzijde. Ik besluit niet meer de 20 km. naar huis te fietsen, maar parkeer mijn Batavus onder het Rotterdamse Centraal Station. De fietsteller heeft er vandaag zo'n 75 kilometer bij opgeteld; 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Van Schiedam naar Rotterdam (slot)”

  1. Dag Henk,

    Staat de Baravus in het bewaakte gedeelte? Mijn electrische fietst werd uit die overdekte onbewaakte stalling van CS gestolen op 9/10 januari. Voor het eerst liet ik hem een nachtje blijven. Ik kreeg even een herbeleving.

    Ik heb al 3 weken een soort spit. Hoe ben jij er zo snel afgekomen? Het probleem is beperkt tot niet lang kunnen zitten. Wel op het zadel trouwens.

    Zondag ga ik voor het eerst naar Best waar zoon Leon uit Delft sinds begin januari woont. Het studenten meubilair staat wat verloren in de ruime woning die nog op zorgvuldige aankleding wacht. Wat zie ik uit naar weerzien van Hildekind!

    Groeten, ook voor Tineke,

    Marja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.