Van Schiedam naar Rotterdam (3)

De oude binnenstad van Dordrecht laat ik links liggen. Dat is jammer, want het is één van de mooiste binnensteden van Nederland. Maar dat kan ik gemakkelijk een andere keer over doen. Ik wil verder en weer naar huis. Het wordt al schemerig en de avondklok nadert.

De route naar het zuiden vanaf de verkeersbrug in Dordrecht heb ik al eerder beschreven. Je fietst hier zeven kilometer lang langs bedrijvigheid en als je door fietst nog langer. En bedrijventerreinen zijn in architectonisch opzicht de lelijkste stukken van Nederland. Het is te gevaarlijk om mijn ogen dicht te doen op de fiets, anders zou ik dat ook nog doen.

Dan kom ik bij de Kiltunnel. Het is een toltunnel, maar voor fietsers gratis. Aan de overkant ben ik in de Hoeksche Waard. Eindelijk meer rust en agrarisch land. Helaas is de wegenstructuur van de Hoeksche Waard aangetast door de aanleg van de HSL-spoorlijn. Dat blijkt als ik in Mookhoek een weg naar rechts (naar het westen) neem. Ik stuit op de hekken van de HSL. De weg gaat aan de overkant verder, maar ik moet helemaal terug. Op de kaart had ik dat natuurlijk kunnen zien, maar ik ben een principieel kaartweigeraar.

Zonsondergang in de Hoeksche Waard

Over de Hoeksche Waard heb ik regelmatig geschreven. De polder bestaat niet. het is een legpuzzel van zo’n zestig polders. Na de enorme ramp die zich in 1421 voltrok werden al die polders geleidelijk teruggewonnen op de Noordzee. Elke polder heeft zijn eigen karakter. En hoe meer van recente datum, des te rechter is de wegenstructuur. De vele dijken door de Hoeksche Waard geven aan waar de vroegere bedijkingen liepen. Het zijn allemaal voormalige zeedijken.

Dorpskerk in Maasdam

Bij Schenkeldijk kan ik mijn koers weer in noordwestelijke richting verleggen. Als ik gewoon rechtdoor fiets kom ik vanzelf in Delft uit. Inderdaad gaat de weg een tijd rechtdoor, maar na een bocht fiets ik toch weer de verkeerde kant uit. Maar ja, wat is verkeerd. Zo zie je nog eens wat, ook al is het al schemerig.

Over een oude dijk bij Cillaarshoek kom ik uit in Maasdam. Het dorp nestelt zich aan het uiteinde van de Binnenbedijkte Maas. Dat is een oude loop van de Maas (goed te zien op de kaart), die aan alle zijden doodloopt. Je kunt er een boot te water laten, maar je komt er nooit meer weg. Maar dat maakt het varen op het levensbootje wél voorspelbaar.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.