Retourtje Gouda (2)

Moordrecht blijkt bekend te zijn vanwege Satadurah. Die vindt zijn oorsprong in de Ambonese wijk. De naam van de club betekent 'Eén bloed'. Wereldwijd zijn er 85 afdelingen. Ik hoor geen motorgeluiden, de club is inmiddels ontbonden.

Moordrecht heeft een veerpont naar Gouderak, aan de overkant. Het is een zogenaamde koplader. De auto’s keren voordat ze de pont (achteruit) oprijden. Op de fiets mag je gewoon vooruit. Maar deze keer neem ik de pont niet, want ieder pontje gaat door het montje.

Avondlucht in Moordrecht

Na Moordrecht is het niet ver naar Gouda. Ten westen van Gouda wordt een enorme nieuwe woonwijk aangelegd. Ga rustig zo door, dan slibt het Groene Hart vanzelf helemaal dicht. Maar ja, de mensen moeten toch érgens wonen. Ernstiger zijn de autowegen en de bedrijventerreinen, die maken Nederland bepaald niet mooier. Maar in het donker zie ik dat niet zo goed.

Maan boven de Hollandsche IJssel

Gouda is één van de meest verzakkende plaatsen in Nederland. Dordrecht kan er ook wat van, maar in Gouda verdwijnt je duur aangekochte huis vanzelf onder water. Gelukkig zijn er veel goede fietspaden. Het is niet alleen maar ellende in de stad.

De binnenstad komt bij van de Black Friday op zaterdag. Het winkelend publiek gaat naar huis. Kramen worden onttakeld. Een fietser komt hardhandig in aanraking met een zich verplaatsend onderdeel van de groentenkraam. Er is verder niets meer dat in mijn kraam te pas komt. Ik heb wel zin in iets warms, maar de oliebollenkraam sluit ook de rolluiken. En voor de snackbar staat een lange rij van naar warme kroketten snakkende mensen.

Gouda: oude stadhuis op de Grote Markt

Ik vervolg mijn fietstocht met een extra rondje van de baas door Gouda. De stad telt veel monumenten, maar het is donker dus ik zie soms wat over het hoofd.

In politiek opzicht is het leven in Gouda best ingewikkeld: de vijf grootste partijen in de gemeenteraad tellen allemaal vier zetels. De SGP-burgemeester staat boven deze partijen.

Bij het station ontstijg ik de Batavus. Op het station staat een stilstaande trein. Zo lang die niet gaat rijden kan ik mij daar even opwarmen. Mijn fiets blijft op het perron.

Zo heb ik toch nog iets aan mijn treinabonnement dat verder dit jaar totaal niet uit kan. Maar zo komt Jan Splinter toch nog een beetje door de winter. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.