De O is van Oupeije

Deze keer blijf ik vlak bij Nederland. Je fietst vanuit Maastricht tien kilometer stroomopwaarts langs de Maas of langs het Alberkanaal en je bent in Wallonië. Alors, aujourd'hui nous sommes encore á Wallonie. Net zoals als gisteren. 

Je bent dan al snel in de voorsteden van Luik.

Oupeye industrie
Staalindustrie in Oupeye

Eén van die voorsteden is Oupeye, (25.000 inwoners) dat helemaal vastgegroeid is aan buurgemeente Herstal (60.000 inwoners). Je hebt dan samen een middelgrote stad, maar de plaatsen doen dorps aan. Hun geschiedenis wordt gekleurd door de opkomst en ondergang van de staalindustrie. Af en toe staat er nog iets te roken of te sissen, maar de meeste industrie is vergane glorie.De werkloosheid bedraagt in sommige plaatsen in de regio Luik zo’n 25%.

De doorgaande weg richting Luik

Er zijn in Oupeye 19e eeuwse wijken, afgewisseld door 20e eeuwse hoogbouw. De sterkste groei van het aantal inwoners deed zich voor tussen 1950 en 1980. Dat verklaart die 20e eeuwse hoogbouw. Vooral in die hoogbouw slaat de verpaupering toe. Mensen met een eigen huis en tuintje zijn toch wat zuiniger op hun omgeving.

Tussen de dichte 19e eeuwse bebouwing bevindt zich af en toe een blokje nieuwbouw. Ik vind die 19e eeuwse woonwijken altijd wel hun eigen charme hebben. Oupeye is zeker geen no go area voor fietsers.

Herstal straatbeeld
Straatbeeld in Oupeye

Ik kies mijn eigen fietsroute door een wirwar van straten. Fietsborden zul je hier niet aantreffen.  

Ik weet ook niet waar de gemeente Oupeye over gaat in Herstal. Alles is hier qua bebouwing aan elkaar geklonterd en dat gaat nog vele kilometers lang zo door, tot vér voorbij Luik.

Doordat de Maas een scherpe bocht maakt raak je gemakkelijk je oriëntatie kwijt. Als je de rivier volgt fiets je eigenlijk deels de verkeerde kant uit. Laat je hier niet in de war brengen. Fiets gewoon je neus achterna. Dan kom je vanzelf ergens uit. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.