Vaccinatie en autisme

Regelmatig heb ik van ouders gehoord dat hun kind autistisch was geworden als gevolg van vaccinaties. De arts met wie ik jarenlang samenwerkte geloofde die verhalen niet. Ik vond zelf dat ik daar geen uitspraak over kon doen. Ik heb er gewoon geen verstand van.

Wel had ik het een mogelijk alternatieve verklaring voor mezelf ingebouwd. Zou er sprake kunnen zijn nan een combinatie van factoren die met de leeftijd van het kind te maken hadden? De BMR vaccinatie (Bof-Mazelen-Rode Hond) vindt in dezelfde leeftijd plaats als waar bij bepaalde vormen van autisme het autisme zich openbaart. De prik en de kenmerkende verschijnselen van dit autisme traden dus ongeveer tegelijkertijd op. Komt de zon op omdat de haan kraait of kraait de haan omdat de zon op komt?

Mijn moeder hield keurig een dagboek bij van de kinderen, inclusief de gezondheid. De mazelen heeft ze bij mij nooit aangetroffen, de bof kreeg ik toen ik 12 jaar oud was en de rode hond schijnt weer gewoon voorbij te zijn gelopen. Ik weet alleen dat ik de waterpokken had toen ik 8 jaar oud was. En ik had erg veel jeuk.

De alarmbellen bij de antivaxxers gingen aanzienlijk harder rinkelen toen de Britse arts Andrew Wakefield twaalf gevallen had beschreven van kinderen die autistisch gedrag waren gaan vertonen nadat ze de BMR-prik hadden gekregen. Nu was het bewijs geleverd! Het Engelse medisch-wetenschappelijke tijdschrift The Lancet had de resultaten gepubliceerd. Daar waar de wetenschap eerst onzin was werd er nu hoog van opgegeven.

Helaas bleek dat Andrew Wakefield de gegevens had gemanipuleerd. Dat is een andere formulering voor het feit dat hij de boel had belazerd. De kinderen waren helemaal geen autistische verschijnselen gaan vertonen nadat ze de BMR-prik hadden gekregen. Er waren zelfs kinderen die al voor de prik autistische kenmerken lieten zien en anderen soms pas een half jaar later.

Toch waren de rust niet weergekeerd. In Japan werd de BMR-prik afgeschaft. Opmerkelijk was dat daarna het aantal met autisme gediagnosticeerde kinderen toenam. Op zichzelf vind ik dat niet voldoende bewijs, trouwens. Autisme wordt steeds vaker gediagnosticeerd, mede doordat de kriteria zijn verruimd én omdat er meer vroegherkenning plaats vindt.

In Denemarken pakte men het anders aan. Daar onderzocht men een half miljoen kinderen mét en zonder BMR-prik. Er was geen verschil in de frequentie van het aantal diagnoses van autisme.

De Stichting Vaccinvrij houdt van grote getallen. Men komt in Nederland tot 5 á 10 sterfgevallen per jaar als gevolg van vaccinaties. Bij het LAREB (het centrum dat in Nederland alle mogelijke bijwerkingen vaccinaties onderzoekt) werden in acht jaar tijds 12 sterfgevallen gemeld. Uitgebreid onderzoek daar leidde er toe dat de sterfgevallen vrijwel altijd te maken hadden met een een medische complicatie die niets met de vaccinatie te maken had. Maar volgens een woordvoerder van de Stichting ‘baseert men zich liever op de ervaringsverhalen van ouders dan op de kille cijfers’ (bron: de Volkskrant).

De Stichting Vaccinvrij bluft wel wel vaker met grote getallen. Zo meldt de website ook nog steeds dat er in Duitsland vier kinderen zijn overleden als gevolg van het dragen van mondkapjes. Drie verhalen blijken fakenews te zijn.

Het vierde verhaal betrof een 13-jarige meisje. Bij haar heeft uitgebreid onderzoek (een second opinion) inmiddels uitgewezen dat het dragen van een mondkapje niet de doodsoorzaak was. “Das zuständige Bestattungsunternehmen betet im Namen der Eltern eindringlich darum, ihr Kind nicht für die Pandemie-Leugner-Propaganda zu missbrauchen”. De Stichting luistert dus liever niet naar de verhalen van ouders als het minder goed uitkomt.

Ik heb bij de Stichting gemeld dat de verhalen fakenews zijn, maar er komt geen reactie en ook wordt het verhaal over de vier kinderen niet van de website gehaald. Kennelijk mag het feit dat het verhaal niet waar is niet verteld worden. Het gaat immers om het gevoel en niet om het feit. Het gevoel zegt je wat waarheid is.

Else durft niet te slapen, want er ligt een tijger onder haar bed. Pappa laat zien dat er géén tijger onder haar bed ligt. Toch gaat Else niet slapen want ze luistert niet naar de kille feiten van haar vader. Haar waarheid is dat er wél een tijger onder haar bed ligt. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

5 gedachten over “Vaccinatie en autisme”

  1. De vader van Else had haar kunnen helpen door de tijger weg te jagen. Dat was erkenning geweest van het beeld dat zij had, plus daadkrachtig optreden.

    Toen onze jongste een baby was, heb ik op mijn blog de vraag gesteld of autisme (dat in mijn gezin voorkomt) een verband zou kunnen hebben met vaccinaties. Ik heb daar toen verrassende reacties op gekregen. Uiteindelijk heeft een christelijke blogvriendin mij geholpen de knoop door te hakken om wel of niet te laten vaccineren, doordat zij mij terecht erop wees dat ik vertrouwen op God mocht hebben, die het niet zal toestaan dat er problemen komen al zou ik op een slang trappen (zoals ergens in de bijbel staat). Ik ben wel kritischer geworden op vaccineren in het algemeen, maar dat is een ander onderwerp.

    1. @ Karien: ik heb hier het voorbeeld in telegramstijl gebruikt, maar in de praktijk is het meebewegen (‘pedagogisch judo’: de tijger wegjagen) de beste reactie van de kant van de opvoeder. Dat geldt trouwens ook voor veel dementerende ouderen.

      1. Wat een goeie, Karien en Henk. Een optie die ik gemakkelijk over het hoofd zou zien.

      2. @Henk, maar toch nog een vraag: Speelt de leeftijd van Else niet ook een woordje mee? Op een gegeven moment kan ze toch onderscheid maken tussen fantasie en werkelijkheid?

  2. Voor sommige ouders is een handicap van een kind beter te accepteren als ze een veroorzaker aan kunnen wijzen. In de jaren tachtig gaven veel ouders de bevalling de schuld als er iets niet goed was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.