De L is van Lille

Lille ligt in het sinds 1713 door Frankrijk bezette deel van Vlaanderen. De stad heet eigenlijk Rijssel, maar dat mocht niet van de Fransen. Ze hebben er Lille van gemaakt. De stad staat bekend als een zwaar vervuilde industriestad.  

Die vervuiling kwam van de kolen, maar die wordt er al lang niet meer gedolven. Lille en omgeving zijn veel schoner geworden. Maar waar ik het over wilde hebben is de binnenstad van Lille. Het is namelijk één van de mooiste steden die ik in mijn fietsleven befietst heb.

Vanuit het Belgische Doornik fiets je in twee uur naar het centrum van Lille. Je moet wel enig doorzettingsvermogen hebben, want Lille maakt deel uit van een keten aan steden en dorpen met samen 1,3 miljoen inwoners. De Fransen vonden tot voorkort fietspaden grote onzin en de Franse automobilisten vinden fietsers nóg grotere onzin, dus je wordt voortdurend klemgereden door automobilisten die vinden dat je op hún asfalt fietst. Gelukkig is er ook een ontsnappingsroute langs enkele oude kanalen, maar daar is het af en toe een zoekplaatje.

De ‘onbemande’ metro van Lille: de VAL

Ooit ging ik met onze toen 5-jarige zoon A. vanuit Den Helder een dagje met de trein naar Lille. Vader en zoon hadden namelijk een lang gezamenlijk uithoudingsvermogen met Bert en Ernie als gezelschap op cassettebandjes. We zijn toen met de metro door Lille gereisd. Dat was in die tijd een spectaculair project: een helemaal onbemande metro die op banden rijdt. Zoon A wilde van alles weten, maar hij vond het ook een beetje eng als er niemand de metro ‘stuurde’. En kon je dan niet tussen de deuren komen? Want wie deed de deuren dan open en dicht? Ook begreep hij niets van de mensen die onze blonde krullenbol toespraken. De stad hebben we toen niet gezien, alleen de plaatselijke Mac pour deux frites avec du mayonaise.

In het Vlaamse deel van Lille

Onder de grond zie je niet veel van Lille, boven de grond zie je meer. En dan ontdek je dat Lille uit twee steden bestaat: het rijke Franse deel met grote huizen en gebouwen uit de 18e en 19e eeuw en het meer kleinschalige Vlaamse deel met honderden historische huizen waar ooit de wevers woonden en werkten.

Nog een foto van het Vlaamse deel van Lille

Vooral dat tweede deel van de stad is echt bijzonder mooi en nauwelijks aangetast door ontsierende nieuwbouw en grote wegen dwars door historisch gebied. De stad heeft meerdere malen te maken gehad met oorlogsgeweld, maar die schade is netjes weer hersteld.

Buitenwijk van Lille

Toen de kolen en de textielindustrie instortten maakte Lille een zware economische malaise door. Vele tienduizenden inwoners trokken weg naar elders. Er was ook enige tijd sprake van zware criminaliteit onder invloed van noord-afrikaanse bendes die er in en rond de stad een bende van maakten. Inmiddels werkt de stad hard aan zijn herstel. De werkloosheid daalde en er kwamen nieuwe inwoners bij. Maar de buitenwijken met torenhoge flatgebouwen ademen nog wel een desolate sfeer. Daar zou ik ’s avonds in het donker als 70-plusser liever niet gaan fietsen.

Vind je het fietsen naar Lille te ver, dan kun je met één overstap ook met de trein komen: in drie uur trein je van Rotterdam naar Lille. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “De L is van Lille”

  1. Goh, misschien in het noorden van Frankrijk, dat weggedrag van automobilisten. Maar ik heb het heel anders ervaren. Luid knipperend over de linker weghelft om maar geen aanstoot te geven; ook in het noorden. Maar ja, ik spreek een aardig woordje Frans dus daar zal het aan liggen.

    Misschien dat het in grote agglomeraties wat heftiger toegaat. De Place de la Concorde in Parijs heb ik met mijn elektrische vouwfietsje maar net overleefd. Maar dat is ook een Medusa.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.