Geheimen van organisaties (1)

Begin jaren '70 schreef organisatie-psycholoog Alvin Gouldner het artikel: The secrets of organisations. In dat artikel beschreef hij de handelwijze van de Amerikaanse vereniging ter bestrijding van polio.

Het was een confronterend verhaal. Deze organisatie heeft geprobeerd het vaccin tegen polio een tijdje tegen te houden. Als er een goed werkend vaccin zou zijn zou dat waarschijnlijk het einde van de enorme inkomstenstroom betekenen en misschien zelfs het einde van de vereniging.

Geheimen van organisaties. Daar moest ik ook aan denken bij het zien van de docu-drama ‘Three identifical Strangers’ van Tim Wardie. De documentaire begint als een feelgood-movie. Robert Shafran begint aan een studie en wordt daar steeds Edward genoemd. Hij blijkt een identieke tweelingbroer te hebben. De mannen zoeken elkaar op en dat is het begin van een stormachtige emotionele periode. Ze hebben opmerkelijk veel gemeen in gewoontes, maar ook in belangstelling. Hun verhaal verschijnt in de kranten, maar dan blijkt er nóg een identieke broer te zijn: David. Dat wordt een sensatie in de pers en op televisie.

De eerste tijd zijn de broers vooral heel erg druk met alle verzoeken om op podia te verschijnen. Als het wat rustiger wordt openen ze een gezamenlijk restaurant. Dat loopt goed, maar ondertussen…

De achterliggende vragen gaan een grotere rol spelen. Hoe komt het dat ze gescheiden zijn opgegroeid. Wie zit daar achter? Wie was hun moeder? Is er een vader bekend? Er onstaan spanningen tussen de broers. En Eddy maakt zelfs een einde aan zijn leven. 

 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.