Zoutleeuw

Dit is een bericht uit de oude doos. De grens naar België kom ik nog steeds niet 'gewenst' over. Illegaal lukt wel via een zandpad, maar dat doe ik toch liever niet. Daarom een oud verhaaltje.

De mensen vragen mij wel eens: “Henk, kom jij wel eens in Zoutleeuw?”

Dat zal ik jullie zeggen. In Zoutleeuw ben ik drie keer geweest. Drie maal is scheepsrecht zou je kunnen zeggen, maar Zoutleeuw is ook wel een vierde bezoek waard. Mocht je niet weten waar de plaats ligt: tussen Sint Truiden en Tienen, ook twee historische steden. Als je van Maastricht naar Leuven fietst kom je in de buurt van Zoutleeuw, maar je moet nog wel even afslaan, anders fiets je er zomaar voorbij.

Vroeger was Zoutleeuw een heel belangrijke stad, aan de handelsweg tussen Brugge en Keulen. Het was één van de vrije steden van Vlaanderen. Vooral de lakenindustrie bloeide. Men deelde er dus de lakens uit. .

Vanaf de 16e eeuw taande de betekenis. De Spanjaarden hielden de zuidelijke Nederlanden bezet en dat was niet goed voor de economie. Tegenwoordig is het een slapend stadje, waar het goed toeven is. De gemeente telt in zijn geheel 8000 inwoners.

Zoutleeuw 3

Maar zoals wel vaker gebeurt leidt stilstand niet altijd tot verval. Hier geen afbraak van oude gebouwen of doorbraken vanwege het verkeer. In  België zijn ze erg goed in het in vredestijd verwoesten van oude steden. Kijk maar eens naar Brussel. Maar in Zoutleeuw is dat niet gebeurd. Die oude gebouwen staan er voor een groot deel nog.

Zoutleeuw Kerk

Veel huizen in het oude centrum hebben hun eigen naam. Een deel van die huizen wordt opgesierd door welige bloeiende bloemen in bloembakken. Dit zijn de hangende tuinen van Zoutleeuw.

Het stadhuis werd gebouwd door Rombout II Keldermans, één van de belangrijkste architecten van de Brabantse gothiek (de OLV-kerk van Mechelen, het stadhuis van Middelburg, het Markiezenhof in Bergen op Zoom).

Maar Zoutleeuw is vooral trots op de Sint Leonarduskerk, die op de lijst van het Werelderfgoed van Unesco staat.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Zoutleeuw”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.