Even de provincie uit (slot)

Bij Leimuiden fiets ik de provincie Zuid-Holland weer binnen. Een landelijke weg leidt naar Rijsaterwoude. Onderweg word ik begroet door een paar plaatselijke en fotogenieke alpaca's.

Na een paar kilometer komt de landelijke weg samen met de drukke N 207, de provinciale weg richting Alphen aan den Rijn. Door de wind in de rug haal ik een gemiddelde snelheid van zo’n 25 kilometer per uur.

In Alphen aan den Rijn zou ik mijn tante wel – op gepaste afstand – willen bezoeken, maar het is al best laat en Delft is nog zo’n 40 kilometer verderop. Dus laat ik mijn tante rechts liggen en fiets in hoog tempo door de eindeloze woonwijken van Alphen. De gemeente telt inmiddels meer dan 112.000 inwoners en is daarmee groter dan bijvoorbeeld Alkmaar of Delft.

Een hoge brug leidt mij over de Leidse Rijn. Daarna volgen opnieuw nieuwbouwwijken: de ruim opgezette wijk Kerk en Zanen, nieuwbouw van na het jaar 2000. Via een wijk in aanbouw en daarmee veel zand en omweg kom ik uiteindelijk weer in de polder uit.

Ten zuidwesten van Alphen aan den Rijn ligt een landelijk gebied met veel fietspaden. Het is wel zoeken hoe de paden ongeveer lopen, want je kunt ook zomaar op een water stuiten waardoor je opeens in een andere richting fietst dan je van plan was. Het valt me op hoeveel zwanenkolonies er in de plassen te zien (en te horen) zijn.

Ter hoogte van Hazerswoude- Dorp maak ik een paar foto’s van de plaatselijke wipwatermolen met laagstaande zon.  Het dorp laat ik rechts liggen en steek over kaarsrechte polderwegen door naar het zuiden. Daar ligt een nieuw bosgebied, het Bentwoud. De bomen reiken hier nog bepaald niet tot de hemel. Ik maak een foto van de ondergaande zon met zwanenkolonie.

Het is ondertussen best koud geworden. Ik trek een extra trui en handschoenen aan en fiets met gezwinde spoed via Moerkapelle en buiten Zoetermeer om in de richting van Berkel en Rodenrijs.

Het laatste stuk van deze rit fiets ik in het donker. In Delft blijkt de teller er 123 fietskilometers bij op te hebben geteld. Ik warm thuis om met een late warme maaltijd en met mijn voeten tegen de verwarming. Begin april kan het nog best koud zijn...

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.