Het kanaal over…

Veer Buitenhuizen is bedoeld voor voertuigen die niet door de tunnels mogen of kunnen. Zoals wagens met paarden, explosieve vrachtauto's, fietsers en mensen met tunnelvrees.

De pont zet dit bonte gezelschap af aan de overkant van het Noordzeekanaal. Het land is hier van oorsprong identiek aan dat van de zuidzijde: ooit waren het uitgestrekte polders met voornamelijk de teelt van graan dat de orkaan heeft doorstaan.  Maar ten zuiden van het kanaal rukten de havens van Amsterdam op en wat overbleef aan agrarisch gebied werd vooral omgebouwd tot recreatiegebied.

Aan de noordzijde heeft het land nog wat meer zijn authentieke karakter kunnen behouden. Dwars door het land liggen ook nog de authentieke dijken van tal van inpolderingen. Maar ook hier worden op allerlei plekken aanslagen gepleegd op het resterende land.

Het IJ spleet vroeger Noord-Holland dwars door midden. Alleen bij Beverwijk kon je nog van noord naar zuid en omgekeerd. Later -halverwege de 19e eeuw – werd het hele gebied ingepolderd. Om vervolgens toch weer gespleten te worden, en wel door het Noordzeekanaal.

Ik zoek weer mijn eigen weg, tussen de dorpen Westzaan en Assendelft door. Westzaan is één van de meest karakteristiek gebleven Zaanse dorpen. Het is echt een omweg waard.

Assendelft is een dorp dat de combinatie vormt tussen de Drentse hoofdstad en onze huidige woonplaats. Het heeft de langste Dorpsstraat van Nederland: 7,4 kilometer lang. Een plaatselijk grapje is dat je te laat bent omdat je op de verkeerde halte van de Dorpsstraat bent uitgestapt.

Uiteindelijk kom ik toch nog in Assendelft terecht, maar ik doorkruis het dorp niet in de lengte, maar in de breedte, van oost naar west. Aan de westzijde van het dorp fiets ik in de richting van Heemskerk. Overal in dit gebied liggen forten van de Stelling van Amsterdam.

Er staan protestborden tegen de aanleg van een nieuwe snelweg dwars door dit laatste stuikje ruimte. Inderdaad zou dat de doodssteek betekenen voor dit laatste stukje groen. Links van mij rookt TataSteel. Iets meer naar het westen gaat de zon richting de horizon.

Ondanks de nabijheid van grote bedrijventerreinen en Vinexlocaties ervaar je op deze polderwegen toch nog de ruimte: een klein fietsertje onder een koepel van blauw licht.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.