Hoe lang duurt de tijd?

Gaat de tijd sneller naarmate je ouder wordt? (zoals Douwe Draaisma beweert).

Ik vond – sinds ik een baan heb – bijna altijd dat de dagen véél te snel gingen. De werkdag is voorbij, maar je wilt nog zoveel doen. Ik heb wel eens gepleit voor etmalen van 48 uur. Dat was nadat een eerder voorstel op mijn werk niet haalbaar bleek. Het plan van de medewerkers was om mij te klonen, dan kon ik op twee besprekingen tegelijk zijn.

Maar neem nu de afgelopen twee weken. Ik wil niet ziek zijn, maar ik kan moeilijk zeggen dat ik topfit ben. De meeste afspraken zijn afgezegd. Ik heb de hele dag aan mezelf. En nog steeds kom ik tijd te kort. Waar slaat dat op? Misschien ook wel omdat je minder efficiënt bezig bent. Of meer de tijd neemt om dingen goed uit te zoeken. Maar toch…

De keerzijde is dat ik me geen moment verveel. Ik sta op tijd op en ga te laat naar bed. En al die tijd is er genoeg te doen. Dat zei mijn moeder zaliger ook steevast. “Ik verveel me geen moment.” En dat terwijl ze aan het eind van haar leven weinig meer de deur uit kwam.

Ik kan me overigens wel situaties voorstellen waarop de tijd tergend langzaam verloopt. Dat overkwam mij toen ik in een Duits ziekenhuis lag. Ik kon niet naar buiten kijken, ik had geen leesvoer, geen laptop, geen telefoon, er was geen radio en geen TV. Ik kon zelfs niet naar de WC. Dan heb je dus echt niks te doen. Toen kwam er geen eind aan de dagen. Ik dacht toen: als dit lang gaat duren word ik ter plekke gek.

Maar is dat altijd zo? Een voorbeeld uit de oude blogdoos. Ik moest naar de endodontoloog. Dat is een deskundige op het gebied van worteltrekken. Zo’n behandeling bij zo’n supergespecialiseerde tandarts duurt vaak twee uur. Ik dacht: dat wordt wel heel erg lang en saai. Hoe ga ik dat volhouden? En al die tijd moet je je mond wijd open houden. Toch duurde die behandeling voor mijn gevoel maar een paar minuten. Hoe kan dat nou? Ik heb er geen verklaring voor.

Congressen vind ik ook vaak lang duren. Hoe kun je zolang blijven luisteren naar sprekers? Het is wat onbeleefd jegens die sprekers, maar ik vind dat dus moeilijk. Maar als ik ter plekke schrijf (dus zelf bezig ben) gaat de tijd weer aanzienlijk sneller. Dus daar zit dan een crux: je moet in de activiteit blijven?!?

Naar een film kijken: ik kan het niet. Ik zit klem in een bioscoopzaal en ik moet wachten tot het einde daar is. Ik heb wel een vluchtroute: ik val in slaap. Zo heb ik ooit ook eens meer dan de helft van een concert gemist. Tineke en ik kijken wel eens samen een film. Dat doen we dan in drie bedrijven. De film van twee uur wordt over drie dagen verspreid gekeken.

En hoe is dat straks, als ik 90 ben en mijn zintuigen werken niet meer goed? Want alles draait bij mij om het leren, om het lezen, om het verwerken. En dat doorbreek ik door een eind te gaan fietsen.

Dit alles overwegend denk ik uiteindelijk toch dat de tijd langzamer gaat naarmate je er minder grip op hebt en je ook geen activiteit hebt om de tijd te doden. Een breiwerkje is misschien zo gek nog niet.

Heb je niets te doen, dan wordt het wachten, wachten, wachten. En dan kan de tijd wel héél erg langzaam gaan.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Hoe lang duurt de tijd?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.