Haarlem

In Haarlem moet ik het fietsverkeer nauwlettend in de gaten houden. Het is weliswaar geen Amsterdam of Delft, maar de fietshectiek is niet onaanzienlijk.

Haarlem is een prachtige provinciehoofdstad. Je hebt er mooie parken, statige ‘paleizen’, grachten en veel historische panden. De stad heeft een beschermd stadsgezicht. Dat betreft niet alleen de gebouwen, maar ook het stratenpatroon en de ligging aan het water. Het is dus niet de bedoeling dat één of andere brokkenpiloot hier nog een keer een doorbraak voor het verkeer forceert.

De beschermheilige van Haarlem is (Sint) Bavo. Omdat hij is overleden weet ik niet of hij nog veel invloed heeft op het welzijn van de stad. Wel zijn er twee prachtige kerken naar hem genoemd, de Rooms-Katholieke Sint Bavo en de Grote of Sint Bavokerk in het centum.

Vanuit de hele wereld komen mensen speciaal naar het enorme orgel in de Grote Kerk kijken en luisteren. Hoe ze het geteld hebben weet ik niet, maar het schijnt het meest afgebeelde orgel van de hele wereld te zijn. Met een hoogte van dertig meter is het alleen al om te zien een indrukwekkend muziekinstrument. Als je hier naar een orgelconcert luistert voel je de trilling van het orgel zich soms door de lucht verplaatsen.

Niet dat ik tijdens mijn fietstocht in de Grote Kerk naar binnen ga. Het is vijf uur en ik ga er vanuit dat de kerk dan net dicht gaat. Ik fiets richting Spaarne. De rivier maakt hier een scherpe bocht waardoor je steeds weer een ander zicht hebt op de oude binnenstad van Haarlem. Ik fiets even langs de Bakenesserkerk, waar mijn vader vroeger regelmatig preekte (de toren rechts op de foto).

Haarlem heeft iets met boeken en met boekdrukkunst. De stad legt de claim op het uitvinden van de boekdrukkunst. Ook is de oudste nog bestaande krant van de wereld hier gevestigd: De Opregte Haarlemsche Courant. Het was een krant zonder fakenews. Maar het is ook opvallend hoeveel beroemde schrijvers de stad heeft voortgebracht. Alsof ze niets anders te doen hadden. Het zijn bijvoorbeeld: Willem Bilderdijk, Nicolaas Beets, Lodewijk van Deyssel, Godfried Bomans, Harry Mülisch, Doeschka Meijsing en Joost Zwagerman. Volgens mijn lerares Nederlands was Godfried Bomans geen literatuur, hij mocht ook niet op de lijst van mijn eindexamen. Maar ik noem hem hier expres tóch!

Na de Bakenesserkerk fiets ik weer terug naar het Spaarne. Aan de overkant staat molen de Arend. De mensen die in het verleden regelmatig Haarlem bezochten weten dat hier helemaal geen molen stond. Dat klopt: deze molen is de herbouw van het vorige exemplaar dat in 1932 afbrandde. Het heeft zeventig jaar geduurd voordat er – ondanks de herbouwplicht – een nieuwe molen stond. Haarlemse molens malen soms langzaam.

Haarlem heeft ook één van de mooiste stations van Nederland. Maar daar ga ik nu niet naar toe. De teller heeft er honderd kilometer op zitten. Ik vind dat ik nog wel een eindje kan fietsen.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Haarlem”

  1. haarlem, mijn geboortestad, op de oorspronkelijke molen, die afgebrand is in 1932 dus, was mijn overgrootvader molenaar, hij is gestorven in 1927, dus hij heeft dit niet meer meegemaakt, groeten mia

      1. bij de opening destijds van de nieuwe molen zijn verschillende kleinkinderen van mijn overgrootvader uitgenodigd, groeten mia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.