Een zwaar beroep…

Afgelopen maandag staakte NS-personeel 66 minuten en het gevolg was dat er voor 9 uur helemaal geen treinen reden. Daardoor moest ik een hotel boeken, omdat ik anders niet op tijd op mijn werk zou zijn.

Volgens een bestuurder van de vakbond hebben conducteurs een zwaar beroep. Ze moeten namelijk traplopen in een rijdende trein. Ik kan me voorstellen dat het je leven lang trappen moeten lopen in rijdende treinen leidt tot knarsende knieën. En machinisten moeten vaak een grote stap maken om in en uit de cabine te klimmen.

Maar er wordt nu gedaan alsof alle conducteurs iedere dag trappen lopen in rijdende treinen. In de eerste plaats is slechts een deel van de treinen dubbeldekker. In de tweede plaats valt het met die trappen wel mee: ze zijn voldoende breed en hebben aan beide kanten een leuning. Ze zijn bedoeld als reizigersproof. Zelfs onervaren reizigers mogen niet van de trap storten.

Een tweede zwaarte van het beroep is dat conducteurs dan weer in de warme trein staan en dan weer in de kou. In de zomer was het trouwens omgekeerd: eerst in de koude aircotrein en daarna in de hitte op het perron. Dat doet een aanslag op de gezondheid. Kan ik me voorstellen, maar ik zou ook wel eens willen weten hoe schadelijk het werkelijk is. Misschien raak je er wel gehard door.

Ik zou andere factoren kunnen bedenken die in feite veel belastender zijn: de wisselende diensten, de vervelende reizigers, de ongelukken langs het spoor en de vele virussen waarmee je als conducteur in aanraking komt. Maar dat geldt minstens zo sterk voor personeel in de verpleging.

Maar een deel van de conducteurs heeft van al die problemen geen last. In de afgelopen week maakte ik vier keer een lange treinreis van meer dan drie uur. In die meer dan 12 uur heb ik twee keer een conducteur gezien, dus eens in de zes uur. Ik ben zelf ook twee keer door de trein gelopen. De conducteurs zaten gezellig met elkaar te kletsen in de eerste klasse.

Dan valt het met de last van het traplopen ook nog wel mee. In de verpleging kunnen mensen zich niet zo gemakkelijk aan een deel van hun taken onttrekken.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

5 gedachten over “Een zwaar beroep…”

  1. Er wordt vaak geklaagd over die conducteurs in de eerste klas.
    Ik doe daar niet aan mee.
    Ik weet niet waarom ze daar zitten: misschien zijn ze op weg naar hun dienst in een andere trein; misschien hebben ze er net een lastige dienst op zitten en zijn ze op weg naar huis.
    Bovendien is me verteld dat ze allerlei administratie bijhouden. Wat dan, dat weet ik ook niet.
    Maar juist omdat ik niet alle details weet ben ik terughoudend met kritiek op dat zitten in de eerste klas.
    En zelfs als ze er enkel zitten om even met elkaar te praten tijdens een dienst, hoe lang duurt een dienst? Mag je tijdens een dienst die even onderbreken, zoals anderen bij de koffie-automaat een praatje met elkaar maken?
    Ik vind het sowieso lastig om te bepalen wat een zwaar beroep is (fysiek, mentaal of anderszins). En dan nog: in een fysiek zwaar beroep zou ik het nog geen jaar hebben volgehouden, ook niet toen ik nog jong was. En ik ben een naar mijn idee normaal gezond persoon. Dus wat voor de een zwaar is hoeft dat voor een ander niet te zijn.
    Ik herinner me de tijd dat de conducteur langs kwam tussen elke twee stations op het traject Groningen-Leeuwarden, in de beginjaren 60. Maar dat waren wel treinen die veel minder reizigers vervoerden dan de dubbeldekkers van nu.
    Gisteren kwam er overigens een keer een conducteur langs die alleen iedereen vriendelijk groette, niet controleerde, maar wel een heel open houding had: mocht er iemand een vraag hebben gehad over de reis dan zou ze die heel hartelijk hebben beantwoord.

    1. @ Dat laatste vind ik prima, dan ben je gastheer en kunnen de reizigers vragen aan je stellen. Voor mijn werk heb ik een tijdje eerste klasse gereisd (dan kon ik ook privacygevoelige informatie lezen zonder dat er iemand over mijn schouders mee keek). Dan maakte ik regelmatig treinreizen van twee uur mee waarbij de beide conducteurs gewoon de hele afstand tegen elkaar zaten te mopperen wat voor slechte werkgever ze hadden. Ik heb daar nooit iemand de administratie zien doen. Dat waren wel de beide dienstdoende conducteurs die door de vakbond min of meer waren geëist vanwege de veiligheid. Je hebt gelijk dat ik niet kan beoordelen hoe het in zijn algemeenheid is, er zijn ook conducteurs op weg naar een dienst, maar uit die tijd heb ik wel het beeld over gehouden dat er ook conducteurs zijn die zich te weinig als gastheer opstellen.

  2. De HC is de chef van de trein.
    Het controleren van kaartjes (wat eigenlijk niet nodig zou moeten zijn) is slechts een van de taken van een conducteur.
    De fysieke belasting is wel zwaar door het voortdurend optrekken, afremmen en het rijden door wisselstraten van de trein terwijl de HC door de trein loopt. Traplopen is inderdaad een beetje een raar argument.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.