Wie is de begeleider? (4)

Een deel van het onderzoek van Embregts en Gerets gaat over het EQ-profiel van begeleiders. Wie ben jij als begeleider en hoe past jouw profiel bij deze cliënt?

Twee voorbeelden:

a) Als je zelf erg ad hoc bent, niet gestructureerd en de cliënt is rommelig in zijn of haar hoofd, dan geeft dat problemen. Je versterkt elkaar’s chaos. Een medewerker die de neiging heeft om weinig gestructureerd te werken zal juist in het werk met deze cliënt extra alert moeten zijn: leeg eerst je hoofd, orden je werk, voordat je met deze cliënt aan de slag gaat. Anders maakt jouw chaos dat de cliënt nóg chaotischer wordt.

b) Als je een negatief zelfbeeld hebt, niet tevreden bent over jezelf en over je werk en jouw cliënt heeft ook zo’n negatief beeld van zichzelf, dan versterk je elkaar. De cliënt voelt jouw zwakte en reageert daar weer op. Je maakt hem met jouw houding eigenlijk nóg zwakker. Je zult dus naar deze cliënt meer zelfbewust aan de slag moeten gaan.

Het boeiende van het EQ is dat het profiel ‘steviger’ kan worden. Bepaalde manieren van ‘coping’ met bijvoorbeeld stress kun je aanleren. Het EQ ligt namelijk veel minder vast dan het IQ.

Het is dus mogelijk om te werken aan een hoger EQ, zodat de begeleiding door de medewerker meer flexibel wordt en qua begeleiding beter aansluit op de behoeften van de cliënt. Bij een gezonde persoonlijkheidsontwikkeling past een geleidelijk veranderen van het EQ-profiel.

Videotraining

Een essentieel onderdeel van de EQ-training is de video-interactietraining. In veel trainingen staat de cliënt centraal, maar bij deze training kijkt de begeleider vooral naar zijn eigen handelen. Het is in eerste instantie een individuele training. Ook wordt er gesproken over de relatie die de begeleider heeft met de cliënt.

Coping

Een volgende stap het leren van vaardigheden voor ‘effectieve coping’. Dat wil bijvoorbeeld zeggen: als de cliënt gaat schelden, wat kun jij dan doen? Uit allerlei onderzoek blijkt namelijk dat als de begeleider niet weet hoe hij/zij moet handelen, dat dit voor de begeleider én voor de cliënt sterk stressverhogend werkt.

Hoe reageer ik op deze situatie?

Opmerkelijk is daarnaast dat begeleiders op deze manier ook veel meer de vaardigheid ontwikkelen om het eigen handelen kritisch te bekijken. Ze zijn minder ‘vermijdend’ in hun reacties. Het accent van de verklaringen waarom het soms niet goed gaat liggen niet in de eerste plaats meer bij ‘de’ organisatie, bij ‘de’ omstandigheden’ of bij ‘de’ cliënt.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.