Schijnzwanger

Tot drie keer toe was Mary in verwachting geweest. De drie baby's waren voor de geboorte overleden.

Mary had veel aandacht besteed aan de zwangerschappen. Iedere maand stuurde ze foto’s op via Facebook en Instagram van haar zwellende buik en later ook de echo’s van de baby’s. Voor familie, vrienden en bekenden werd een babyshower georganiseerd. Groot was het verdriet bij de familie en bij Mary en haar vriend dat de drie baby’s niet levensvatbaar waren gebleken. De drie baby’s hadden wel prachtige namen gekregen, ze werden na een periode van meer dan 20 weken geboren.

Er werd een officiële uitvaart geregeld, waarbij tientallen vrienden en familieleden aanwezig waren.

Toch waren er wel wat opmerkelijke zaken. Haar vriend was nooit mee geweest naar het ziekenhuis voor de bezoeken aan de arts en het maken van de echo’s. Hij nam vrij van zijn werk, maar dan werd de afspraak door het ziekenhuis afgezegd. Kwam hij thuis uit zijn werk, dan was Mary alsnog naar het ziekenhuis geweest. Haar vriend mocht de overleden baby’s ook niet zien, dat zou te confronterend voor hem zijn.

Toen er gegevens van het lokale ziekenhuis (inclusief ambulanceritten) werden opgevraagd bleek Mary nooit in het ziekenhuis te hebben gelegen. Ook de ambulance was niet uitgereden. Ze verklaarde dit uit het feit dat ze naar een ander ziekenhuis was vervoerd. Welk ziekenhuis, dat wilde ze niet zeggen. Dat was privé.

Ze had op sociale media foto’s van de echo’s en van de baby’s direct na de geboorte gedeeld, maar volgens een gynaecologe kon haar verhaal niet kloppen met de foto’s. Mary meende dat het wel klopte, maar dat ze er om privé-redenen niets over kon zeggen. In het ene verhaal waren de baby’s begraven, maar de grafjes bleken onvindbaar. Daarna veranderde het verhaal er in dat de baby’s gecremeerd waren.

Haar ex-vriend had ook een aantal vragen aan haar. Hij wilde o.a. nogmaals weten waarom hij geen enkele keer mee had gemogen naar het ziekenhuis en waarom hij de baby’s nooit had mogen zien, terwijl hij toch de vader was.  Mary zei dat ze hem wilde beschermen tegen het grote verdriet dat ze zelf had ervaren.

En hoe zat het dan met de officiële lijkschouwing die plaats moet vinden als een ongeboren kind meer dan 20 weken oud is? Mary kon hier om privé redenen niet op in gaan. De papieren waren er wel, maar ze kon ze niet vinden.

Inmiddels was Mary een hulporganisatie voor getraumatiseerde mensen begonnen. Door het verdriet rond haar kinderen was ze zelf getraumatiseerd geraakt. Bovendien had ze haar enige broer – die veteraan was geweest – verloren als gevolg van suïcide. Bij navraag bleek dat Mary helemaal geen broer had die veteraan was geweest, wel was haar enige broertje op de leeftijd van 18 maanden overleden.

Toen Mary werd geconfronteerd met de hiaten in haar verhaal liep ze scheldend, tierend, vloekend en met dingen smijtend weg. Ze wilde ook geen therapie, want ze was inmiddels een volwassen vrouw die haar verleden achter zich had gelaten.
Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

3 gedachten over “Schijnzwanger”

  1. Bijna precies hetzelfde verhaal is van de week bij Dr. Phil op televisie geweest.
    Met dezelfde afloop. Ik ben zeer geïnteresseerd wat hier nou toch aan de hand zou kunnen zijn. Ik hoop dat nog eens te mogen lezen van je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.