Roltrapfobie

Op de foto zie je de roltrap van de Sint Annatunnel in Antwerpen. Dit is een tunnel voor voetgangers en fietsers, die in 1931 opengesteld werd.

De tunnel bevind zich bijna 32 meter onder de grond. En daar zit dus het probleem: je moet een eind naar beneden.

Meerdere malen heb ik in mijn leven diverse angsten doorstaan. Durf ik met de bepakte fiets met de roltrap naar beneden? En als ik beneden ben, durf ik dan weer naar boven. De eerste keer was tijdens onze tweede fietsvakantie, in 1971. Maar met de jaren wordt de angst er niet minder op.

Ettele malen heb ik dan ook moed verzameld om met een aanzienlijk bepakte fiets de roltrap te durven nemen. Ik dacht: eerst maar eens kijken hoe die Antwerpenaren dat allemaal doen. Welnu, die fietsen zo ongeveer de roltrap op en stappen dan af. De roltrap is gewoon geïntegreerd in het dagelijks bestaan.

Na tien minuten observeren ging de roltrap opeens wat langzamer. Een mooi moment om een poging te wagen. Maar het kon geen poging zijn, want als ik eenmaal op de roltrap zou staan zou er geen mogelijkheid meer zijn om op mijn schuine treden terug te keren.

Eigenlijk zouden ze ergens een miniroltrap moeten hebben met vijf treden… dan kun je net zo lang oefenen totdat je weet hoe het werkt.

In ieder geval: daar stond ik, fiets scheef, mijn lichaam tegen de leuning aan. Vanwege de angst klemde ik mij stevig tegen de leuning, waardoor mijn broek nogal hard langs het hout van de roltrap schuurde. Het werd ter plekke allemaal steeds warmer. Eigenlijk was het een wonder dat er geen brand ontstond. Laat staan dat ik brandblaren op gevoelige plekken zou ontwikkelen.

Toen ik beneden was ontdekte ik: nóg een trap, en nog langer ook. Ik stond nu tussen twee vuren: weer naar boven? Of verder de diepte in? Uiteindelijk werd het toch het laatste…

Sint Annatunnel AntwerpenDe tunnel zelf ging vanzelf. Die is horizontaal en daar heb ik geen moeite mee. Zo kwam ik bij de lift aan de stadskant. Vol verwachting klopte mijn hart. Maar die lift deed het ook al niet! Als ze dat nu van tevoren hadden gezegd! Dan had ik een andere beslissing kunnen nemen….

Vervolgens maar weer de kunst afgekeken en na tien minuten had ik voldoende moed verzameld voor twee roltrappen omhoog. Enigszins dizzy kwam ik het gebouw uit.

Thuis in mijn fobieënlijst gekeken. Inderdaad: er bestaat een roltrapfobie. Daar kun je voor behandeld worden... Toch meen ik geen fobie te hebben. De roltrappen in Antwerpen beheersen niet mijn leven...
Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

3 gedachten over “Roltrapfobie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.