Belastend gedrag

In mijn dossier vond ik een overzicht terug van wat activiteitenbegeleiders op een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking als meest belastend gedrag ervaren. Ik gaf op die instelling een half jaar lang iedere dag cursus en nam deze vraag mee bij de inventarisatie hoe het lesprogramma er uit zou moeten zien.

Het overzicht is in feite de uitkomst van de gedragspiramide, zoals gisteren in een blog beschreven. Het gaat om dagbesteding bij en met mensen met ernstige gedragsproblematiek en een matige tot ernstige verstandelijke beperking. De term AB’er die ik in dit overzicht noem betekent: activiteitenbegeleider.

* Negatief aandacht vragen, claimen en het dwangmatig stellen van vragen werden het vaakst genoemd. De medewerkers die dit gedrag noemen ervaren dit als zeer belastend, relatief wordt het gedrag ook vaak genoemd.

* Plotselinge agressie, woedeuitbarstingen en onvoorspelbaar gedrag scoren eveneens hoog.

* Het geconfronteerd worden met ernstige zelfverwonding (zoals nagels uittrekken) wordt door enkele AB’ers als zeer belastend ervaren.

* Sommige medewerkers noemen het spugen in het gezicht, het gooien met ontlasting e.d. Dit gedrag komt vermoedelijk slechts bij enkele deelnemers voor, andere AB’ers noemen dit gedrag helemaal niet.

* Enkele medewerkers komen in aanraking met ‘seksuele intimidatie’, sexistische opmerkingen of met de risico’s en gevolgen van seksueel grensoverschrijdend gedrag.

* Het gevoel van machteloosheid wordt door enkele AB’ers genoemd. Dat kan zowel zijn in relatie tot de onbereikbaarheid van deelnemers (je kunt niet tot hen doordringen), als in relatie tot het toepassen van maatregelen (bijv. de time-out) als situaties op de woning waar je geen grip op hebt, maar die wel doorwerken in de werksituatie.

* Machteloosheid speelt ook een rol als je ziet dat de ene deelnemer de ander (bijv.) een klap geeft zonder dat je daar iets aan kunt doen.

* Sommige medewerkers hebben er moeite mee dat stemmingen zomaar om kunnen slaan. Je weet niet waar het vandaan komt, je hebt er geen grip op. Ook het niet kunnen begrijpen van de deelnemer wordt als zwaar ervaren.

* In het niet kunnen doordringen tot de deelnemer, hem niet kunnen activeren, hem niet het gevoel geven dat de situatie vertrouwd is speelt ook een gevoel van machteloosheid mee.

* Het gevoel van verantwoordelijkheid, de risico’s die je neemt (weglopen, seksueel grensoverschrijdend gedrag, kans op zelfverwonding) worden ook enkele malen genoemd.

* Door enkele AB’ers wordt de verbale overlast genoemd, het praten stopt niet, er is altijd geluid en dat door elkaar heen.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.