Overdekt winkelcentrum

Als ik in Delft met mijn Batavus de trein in stap, raakt een medepassagier lichtelijk in paniek. Ik heb namelijk mijn fiets vóór zijn fiets geparkeerd. Waar of ik er uit moet? Ik vertel hem dat ik er in Roosendaal uit moet. Hij vraagt: “Wat valt dáár dan te doen? Daar is toch niks te doen?”

Vervolgens vraagt hij zich af of er in Roosendaal wel een overdekt winkelcentrum is. “Is er dan ook werk?” wil hij weten. Ik zeg tegen hem dat ik denk dat nog wel mee valt. Er is een fabriek voor snoep en drop.

Vervolgens wil hij weten waarom ik naar Roosendaal ga. Zijn eigen conclusie is dat ik naar mijn werk ga. Ik ga drop maken, want dat maken ze in Roosendaal.

Ik wil van hem weten waar hij de trein uit moet. “Nog één station” zegt hij, maar hij weet niet meer hoe het daar heet. Ik zeg: “Schiedam-Centrum.”  Nu wil ik weten wat hij daar wil gaan doen. “Daar is een overdekt winkelcentrum” zegt hij.

Vanwege zijn oostelijke accent vermoed ik dat de meneer een lange reis achter de rug heeft. Hij vertelt dat hij in de Hof van Twenthe woont. Ik vraag hem of hij hier gaat fietsen. Nee, dat gaat hij niet. Hij heeft zijn fiets meegenomen omdat die anders misschien op het station gestolen wordt. Dat kan nu niet gebeuren, hij heeft zicht op zijn fiets en blijft in de trein angstvallig in de buurt van zijn fiets zitten.

Hoe hij in een overdekt winkelcentrum zijn fiets in de gaten wil houden heb ik maar niet gevraagd. Je moet geen mensen nodeloos in paniek brengen.

De meneer heeft een kersvers scheerapparaat bij zich. Ik ben niet nieuwsgierig, maar ik wil wél alles weten. Of de meneer soms gaat logeren. Nee, hij was alleen zijn scheerapparaat vergeten mee te nemen. “Dat ligt thuis nog op de tafel, denk ik.” Vanavond gaat hij weer naar huis, maar omdat hij geen scheerapparaat bij zich had heeft hij er onderweg eentje gekocht. Want stel je voor dat het thuis niet op tafel ligt, dan kan hij zich morgenochtend niet scheren. Want morgen is het zondag en dan zijn de winkels dicht. “Was maar 20 euro, dus dat is niet duur” zegt hij. Zou hij wel een tandenborstel bij zich hebben? Die vraag stel ik maar niet, straks koopt hij ook nog een tandenborstel…

De meneer vindt het overigens geen weer. Maar de zomer is helemáál erg. Dáár heeft hij wel zo’n hekel aan! Hij ziet nu alweer vreselijk tegen de zomer op. In de zomer heb je het namelijk koud als je om 6 uur op de fiets stapt, maar om 10 uur is het al zó heet dat je je helemaal kapot zweet met die jas aan.

Maar in de winter kun je gewoon je jas meenemen en die de hele dag aanhouden. Dat is veel eenvoudiger. Tegen de kou kun je je kleden en niet tegen de warmte, dat blijkt maar weer… In ieder geval houdt hij veel meer van de winter, die zomers zijn gewoon verschrikkelijk…

Ondertussen is het zes minuten later. Je kunt heel wat levenswijsheid opdoen in zes minuten… We rijden Schiedam binnen. Ik help de meneer met uitstappen. Als de trein wegrijdt zie ik hem de verkeerde kant uit lopen. Hij moet eerst een zoektocht ondernemen naar de uitgang. Dan wordt het vinden van een overdekt winkelcentrum in Schiedam nog een stuk ingewikkelder.

Gelukkig heeft hij een scheerapparaat bij zich….

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Overdekt winkelcentrum”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: