Halvapottertjes

Ik zat in de trein naar Amsterdam. Na jaren van openbaar vervoer ben ik heel wat gesprekken gewend. Maar dit gesprek was toch wel heel bijzonder. Ik wist namelijk niet dat je ‘daar’ een gesprek over kon voeren.

De meneer en de mevrouw gingen naar een concert in het Concertgebouw. Tijdens een klassiek concert is het erg storend als je een hoestbui krijgt. Dat moet je dus zien te voorkomen. Volgens de meneer vormen Pottertjes dan een probaat middel tegen een onverhoopte hoest.

Hij: “Maar heb je de milde Pottertjes wel eens geproefd? Die heb ik nu bij me. Die zijn werkelijk fantastisch. Ze zitten in een rood doosje. Ze hebben er honing in verwerkt, naar ik vermoed. Daardoor zijn ze aanzienlijk zachter.”

Zij: “Hebben ze dan een andere kleur?”

Hij: “Nee, ze zijn gewoon zwart. Net zoals de Pottertjes die ik vroeger van opa kreeg. Maar die dingen waren verrekte heet. Dat vond ik als kind, maar ik vind ze tegenwoordig eigenlijk ook nog te scherp. Ik houd ook niet van een pikante chinese maaltijd. Doe mij maar een beetje soft.”

Zij: “Met die scherpe dingen krijg je gemakkelijk last van je slokdarm en van je maag. Dat moeten we niet hebben.”

Hij: “Dan kan ik je de milde Pottertjes uit het rode doosje zéker aanbevelen. Echt, een genot. Je proeft de honing.”

Zij: “Ik zal er eens naar uitkijken.”

Hij: “Ja, ieder bekend merk heeft tegenwoordig wel een light versie. Dit zijn Pottertjes Ligt. Een soort Halva dus. Niet te versmaden.”

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: