Sneeuwkerk

Het KNMI adviseerde om als het niet strikt noodzakelijk was niet de weg op te gaan. Maar wat is 'niet strikt noodzakelijk'? Dus fietsten we vanmorgen gewoon naar de kerk. Het begon net een beetje te regenen.

Halverwege de kerkdienst ging de regen over in sneeuw. Ik heb wel opgelet op de preek, maar de ramen zijn zo groot dat je die blik niet kan ontgaan. Zelfs de dominee zag de sneeuwbui al hangen.

De tijd dat je een uur in de kerk zat en daarna weer buiten stond is al lang verleden tijd. Na de dienst zijn er tal van activiteiten. In de eerste plaats koffie drinken voor mensen uit de kerk, maar ook iedere zondag voor tal van gasten. En het zangkoor oefende voor de ‘Kerstroute’:  een wandeling door de wijk met op allerlei plekken de verbeelding van de Bijbelse geschiedenis rond Lucas 2.  Buiten werd ondertussen een waar sneeuwgevecht georganiseerd door kinderen en jongeren.

Toen was het uiteindelijk toch tijd om op de fiets te stappen. Het was echte plaksneeuw. Al na vijf minuten zagen we er uit als verschrikkelijke sneeuwmannen (m/v).

Op plekken waar de sneeuw niet plat was gereden viel redelijk te fietsen, al was het allemaal wat rul. Maar op delen waar de sneeuw plat gereden was was het soms behoorlijk glibberig. Ik hou van dat avontuur (één van mijn hobby’s is sneeuwfietsen), maar bij Tineke leidt zo’n situatie tot angst en beven.

Eenmaal thuis aangekomen moesten alle bezittingen eerst ontsneeuwd worden. Daarna stapten we naar binnen en ging de CV aan. Kater Ringo kwam binnen en ging zich langdurig voor het raam zitten verbazen over de vallende sneeuwvlokken.

De Nieuwe Kerk was vanuit onze woonkamer niet meer zichtbaar door de dichte sneeuw. Opmerkelijk was dat de roeiers op het Schiekanaal gewoon door gingen, de bikkels. Maar die roeiers hadden weinig last van de gladheid. Alleen de toeteraars (coaches) op de fiets langs de kant hadden het zwaar te verduren.

De fietsroute langs ons huis werd steeds stiller. Het werd duidelijk dat fietsen toch wat ingewikkeld werd.

Er kwamen zelfs mensen lopend met een OV-fiets langs. Huur je daarvoor een fiets… Je kunt dan beter gewoon lopen…

 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Sneeuwkerk”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.