Van Tilburg naar Herentals (slot)

Na een stagnatie tussen 1970 en de eeuwwisseling maakt Turnhout nu weer een groei door: de stad telt inmiddels ruim 40.000 inwoners. Er wonen bijna achtduizend katten in Turnhout. Het vreemde is dat ik er geen enkele heb gezien. Ze hadden zich allemaal verstopt.

In Turnhout staat een heus kasteel. Het dateert oorspronkelijk al uit de 13e eeuw. Maar toen de plaatselijke adel armlastig werd, raakte ook het kasteel in verval. Uiteindelijk werd het aangekocht door de gemeente, grondig gerestaureerd en de zetel van het plaatselijke Gerechtshof. 

Ook de fors uitgevallen Decanale kerk Sint-Pieter en Sint-Barbara is al heel oud (het oudste deel dateert uit de 12e eeuw). Omdat er steeds weer stukken werden aangebouwd kun je in de kerk diverse bouwstijlen herkennen. Helaas is er een zaterdagse markt aan de gang waardoor ik de kerk slechts met moeite (en maar voor een deel) op de foto kan zetten.

Daarna verlaat ik de stad Turnhout in zuidelijke richting. Nu is het zuiden niet zo ingewikkeld te vinden rond één uur in de middag als de zon schijnt, maar hoe de wegen in zuidelijke richting lopen is mij niet geopenbaard. Niet alleen in Nederland, maar ook in België fiets ik bij voorkeur zonder een landkaart raad te plegen gewoon mijn neus achterna. Die heb ik wel met factor 50 ingesmeerd vanwege de zon.

De weg naar Kasterlee en Geel blijkt veel te druk en weinig aangenaam, dus sla ik na het passeren van de autosnelweg Antwerpen-Eindhoven rechtsaf. Ik kom in een gebied terecht met veel bos, afgewisseld door percelen akkerbouw. Geen idee waar de weg heen leidt, maar dat wist Mieke Telkamp ook niet.

Het is een dunbevolkt gebied met af en toe een dorp met kerk, café en eventueel een muziektent.

Na weer een aanzienlijk stuk bos bereik ik tenslotte weer een wat grotere plaats: Herentals (bijna 30.000 inwoners). Ik wilde hier altijd al een keer naar toe om het plein met de Lakenhal te bekijken. Bovendien staan er aan het plein een aantal mooie historische panden. Op het plein staat een monument van de Boerenkrijg: de opstand van de Vlamingen tegen de Franse bezetter (1798).

Helaas blijkt ook hier weer een kermis aan de gang. Ik weet niet wat het is, maar in een aanzienlijk aantal middelgrote Belgische plaatsen waar ik de afgelopen jaren door ben gefietst blijkt uitgerekend bij mijn komst een kermis aan de gang te zijn. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat het in België altijd kermis is.

Gelukkig staat de Waldetrudiskerk (in Brabantse late gothiek gebouwd) net buiten het kermisgewoel. Deze kerk is een oase van rust. Hij lijkt qua uiterlijk sterk op de Sint Willibrordusbasiliek in Hulst (Zeeuws Vlaanderen). 

Kijk je op oude plattegronden, dan zie je dat Herentals er anders uit ziet dan veel andere Belgische steden. Het is vooral een langwerpige plaats, die later ommuurd werd. Je vindt hier dus geen cirkelvormige structuur terug.

Herentals ligt in de buurt van een knooppunt van belangrijke autosnelwegen, is een knooppunt van spoorlijnen en ligt aan het Albertkanaal. Geen wonder dat zich tal van logistieke bedrijven hebben gevestigd in deze gemeente.

Ik besluit de drukte verder te mijden en neem de trein naar Antwerpen om daar op de internationale trein naar Nederland te stappen. De fietsteller heeft er 70 kilometer bij opgeteld.

 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Van Tilburg naar Herentals (slot)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: