Münchhausen by Proxy (Hans, vervolg)

Achteraf zou je kunnen zeggen dat de moeder van Hans in haar gedrag een aantal signalen liet zien die passen bij het Syndroom van Münchhausen by Proxy. Andere kenmerken liet ze echter weer niet zien. Het beeld was ook niet zo dat ik denk dat moeder haar zoon ziek maakte. Wel werd hij sterk belemmerd in zijn ontwikkeling en daarmee ook in zijn kwaliteit van bestaan.

Ziekmakende moeders

Er zijn situaties bekend waarbij moeders hun kind moedwillig ziek maken. Ik schrijf moeders, omdat totnutoe geen gevallen beschreven zijn waarbij een vader het kind op deze manier ziek maakte.

Het thema kan soms ook uitgebreid worden naar andere verzorgenden (andere familieleden, maar ook zijn vergelijkbare situaties met professionele begeleiders bekend). Daarbij kan het gedrag van de persoon in kwestie extreem ver gaan.

Zelfs tijdens een ziekenhuisopname zagen sommige moeders nog kans om het kind alsnog middelen toe te dienen waardoor het kind ziek werd. Er is zelfs een film van een moeder die ondanks cameratoezicht kans ziet om haar kind gif toe te dienen. Er zijn kinderen die zelf zijn gaan geloven dat ze heel erg ziek zijn.

Op TV vertelde een dochter zo’n (levens)verhaal waarbij ze was gaan denken dat ze erg ziek was en dat haar moeder haar de medicijnen toediende om haar beter te maken. Dat mocht ze niet tegen de dokter zeggen, omdat haar moeder de enige was die haar beter kon maken.

Nog een rijtje kenmerken

Nog enkele kenmerken die genoemd worden bij het Syndroom van Münchhausen by Proxy:

  • De moeder heeft een medische of verpleegkundige opleiding, ambieert deze en vertoont een bovenmatig grote belangstelling voor allerlei medische ontwikkelingen
  • De moeder heeft nogal eens een sterk joviale houding naar de behandeld artsen toe, waardoor de professionele afstand lastiger wordt.
  • De moeder vertoont een manipulerende en/of dominante houding om controle te verkrijgen over de medische behandeling of deze in verregaande mate te bepalen
  • De moeder ‘verwelkomt’ ingrijpende diagnostiek en ingrepen ‘ ondanks het feit dat deze pijnlijk en belastend voor het kind zijn.
  • Dit kan ook zo zijn ten aanzien van pedagogische maatregelen, zoals een buitengewoon streng dieet zonder dat is aangetoond dat dit werkt of veel beperkingen in de bewegingsvrijheid (bij Hans: niet zelfstandig kunnen lopen).
  • Als de behandelend arts probeert om van het kind zelf een antwoord te krijgen ‘breekt de moeder in’. Ze blijft spreken voor het kind, terwijl de indruk bestaat dat het kind best zelf tot antwoorden in staat is.
  • Toen de moeder even naar het toilet was gaf Jeffrey opeens doelgerichte antwoorden aan de behandelaar. Zijn moeder had bijvoorbeeld gezegd dat hij geen contact wilde met zijn vader, maar hij vertelde opeens dat hij zijn vader twee keer in de maand zag en dat hij dat erg prettig vind.
  • Een houding van de moeder die gericht is op het (sociaal) isoleren van het kind en het gezin
  • Informatie over vroegere medische behandelingen is moeilijk te verkrijgen, doordat de betrokkenen geen toestemming verlenen, of doordat er belangrijke informatie mist.

“Die dokter begreep helemaal niks van haar zoon”, zei de moeder van Jeffrey. Ze wilde ook niks meer met hem te maken hebben. Het was een waardeloze dokter. Daarom had het ook geen zin om bij die arts informatie op te vragen.

Diagnostiek

Het vaststellen of er sprake is van het Syndroom van Münchhausen by Proxy is bijzonder complex. Het is niet alleen moeilijk om de informatie te achterhalen en op de juiste wijze te ‘kaderen’. Er hebben zich in de geschiedenis ook allerlei situaties voorgedaan waarbij moeders ten onrechte beschuldigd werden van dit syndroom. Daarom is goede dossiervorming en multidisciplinaire samenwerking vereist.

Het is daarnaast ingewikkeld om te bepalen hoe je het beste zou kunnen handelen. In dat verband is het belangrijk om advies te vragen en te overleggen met instanties die ervaring hebben op dit gebied en geen directe behandelrelatie hebben met het kind (zoals ‘Veilig Thuis’). 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s