Snurken (slot)

Ik was dus ‘ontsnurkt’.

Dat heeft als nadeel: je kunt bij het voorlezen van je kleindochter ook niet meer het geluid van een varken nadoen. Maar in die tijd had ik nog geen kleindochter.

Maar had de ingreep ook geholpen? Ik moest weer een nacht naar het ziekenhuis (tegenwoordig kan dat onderzoek ook thuis gedaan worden). Voor dat jaar had ik de verzekering er dus weer uit (…). Het bleek dat de apneu weliswaar was verminderd, maar nog niet was voldoende was verdwenen.

Uit het onderzoek kwam ook dat ik als ik op mijn rechterzijde lig minder last heb van apneu dan wanneer ik op mijn linkerzijde lig. Dat verklaart ook waarom de rechterzijde de voorkeurszijde is: het is een veiliger manier van slapen.

Ooit begeleidde ik een scriptie in de nachtdienst van mijn werk. Veel mensen met Down-syndroom slapen zittend, of bijvoorbeeld half liggend op knuffels. De nachtdienst heeft dan de neiging om iedereen weer netjes op het kussen te leggen. Maar mensen met Down-syndroom hebben die houding vanwege lijfsbehoud: hun lange tong veroorzaakt dat de keel gemakkelijk wordt afgesloten. Door meer rechtop te slapen wordt dat risico minder.

MRA

Een Belgisch onderzoek bracht mij op het idee van de MRA: het Mandulair Repositie Apparaat. Dat is een beugel die je onderkaak wat naar voren duwt waardoor de keel wat meer open blijft. Het wordt ook wel een snurkbeugel of een bitje genoemd. Een anti-snurkbeugel is natuurlijk een betere benaming.

Armando in de Volkskrant heeft grote moeite met dat ding. Zijn vriendin zegt: “Als hij het van mij in moet doen kijkt hij mij gepijnigd aan en trekt een lelijke bek, om mij een schuldgevoel te geven.” Ook onze tandarts beschreef vele pijnen die hij moest doorstaan. Hij besloot het ding gewoon weg te gooien.

De operatie werd bij mij wél vergoed, maar de MRA niet. Toch bleek de MRA hét verschil te maken. Vanaf die tijd sliep ik veel beter en was ik overdag veel meer uitgerust. Ik heb er ook geen last van gehad. Opmerkelijk is dat een invasieve ingreep die niet omkeerbaar is destijds wel werd vergoed en dat de MRA werd gezien als een niet wetenschappelijk bewezen ‘hulpmiddel’. De KNO arts meent dat bij mij de beugel alleen kon helpen doordat ik me eerst had laten onthuigen. Dat is ook een visie.

Inmiddels wordt de MRA wél vergoed door de verzekering, maar is het bedrijf waar ze de afdruk in een kluis hebben bewaard failliet gegaan. Ik moet dus opnieuw ‘happen’.

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s