Prignitz

Toen ik nog vaak in het Ruhrgebiet fietste nam ik regelmatig de trein die werd geëxploiteerd door de Prignitzer Eisenbahn Gmbh. Pas later kwam ik er achter dat Prignitz een gebied is in de deelstaat Brandenburg, meer dan 500 km. van het Ruhrgebiet verwijderd. Deze spoorwegmaatschappij was opgericht door een ex-werknemer van de Deutsche Bahn die nota bene een concessie won in het Ruhrgebiet.

Dit jaar waren we met vakantie in de Prignitz en kwam het gebied voor mij visueel tot leven. Deze regio omvat het noordwestelijke deel van de deelstaat Brandenburg (met in het midden de vrije stad Berlijn).

Demografie

De Prignitz is de dunstbevolkte regio van Duitsland. Het gebied is iets kleiner dan de provincie Noord-Holland en er wonen 75.000 mensen, oftewel 36 inwoners per vierkante kilometer (in Noord-Holland wonen 2,7 miljoen mensen = 1040 per vierkante kilometer).

Het aantal inwoners is de afgelopen 25 jaar met een kwart gedaald. De verwachting is dat deze trend zich de komende 15 jaar door zal zetten. Dit heeft grote gevolgen voor de bevolkingsopbouw in de toekomst.

Het aantal kinderen zal nog verder afnemen (met 40%), terwijl de 65-plussers ruim 40% van de bevolking zullen vormen. Wil je hier een betaalde baan hebben, dan moet je niet in het onderwijs werken, maar in de ouderenzorg.

De grootste plaats in de Prignitz ligt helemaal aan de rand, dat is Wittenberge (17.000 inwoners). Er zijn nog twee plaatsen met meer dan 10.000 inwoners, de rest is kleiner. Het gebied deed me dan ook sterk denken aan Iowa, waar plaatsen met 5000 inwoners al een centrum-functie hebben.

Natuur

Je ziet in de Prignitz dan ook ontzettend veel natuur. Bossen, weilanden en graanvelden wisselen elkaar af. We zagen heel veel bijzondere vogels, zoals honderden ooievaars en ook kraanvogels. Vooral bij avond lopen er meer herten dan honden langs het fietspad. Ze kiezen – net als hazen – wel het hazenpad als ze een fietser zien, horen of ruiken. We zagen zelfs een wasbeer.

En die rust. Je moet er tegen kunnen, maar wij genieten er van. “Hoor je wat ik hoor?” vroeg Tineke wel eens. Het antwoord moest dan luiden: “Ik hoor helemaal niets!” Maar dat is bij mij wel vaker het geval, ook als Tineke last heeft van de geluiden van een autoweg: ik hoor niets.

Fietsen en toerisme

Het toeristisch fietsen is in de Prignitz in opkomst. Er zijn veel fietsroutes aangelegd. Af en toe kwamen we inderdaad een fietser tegen. Van de fietspaden moet je je nog niet altijd veel voorstellen. Duitse fietspaden leiden je vooral door de natuur, het wegdek vindt men minder belangrijk. We hebben ook wel hele afstanden door rul zand moeten lopen, we belandden in een korenveld en de wegen met kinderhoofdjes zijn ook weinig comfortabel.

Van het toerisme moet je je in zijn algemeenheid ook niet veel voorstellen. Berlijn en Dresden zijn ‘trekkers’, hier komen alleen natuurfreaks en die geven doorgaans ook minder geld uit. Een cynische opmerking van een inwoner: “Men denkt met het toerisme werkgelegenheid te scheppen, maar dat is maar voor drie maanden in het jaar.”

Dorpen en steden

De dorpen in de Prignitz zijn vaak verstild. Jongeren en kinderen zijn er weinig. Maar ook oudere mensen zie je weinig. De werkzame bevolking die hier nog woont werkt doorgaans in de metropool Berlijn.

De wat grotere plaatsen zijn allemaal oude steden met een schat aan historie. Deze steden hebben allemaal een bijna ronde vorm, met straten die in een cirkel rond het vierkante stadsplein lopen. Vaak is de oorspronkelijke stadsmuur nog deels (of zelfs helemaal) aanwezig. In de buitenste straten zie je nog regelmatig onbewoonbaar verklaarde woningen, maar hoe meer je in het centrum bent, des te meer kleur heeft de stad. Daar is nu bijna alles gerestaureerd, dankzij de miljardensteun uit het westen.

We konden eigenlijk maar één plaats per dag ‘aan’, zóveel valt er te zien in de verschillende mini-steden. En fiets je buiten de stad, dan zie je opeens weer een verstild dorp met een prachtig historisch kerkje en een plaatselijke poes, een landhuis of kasteel (soms verlaten). We hebben ons tijdens twee weken fietsen in deze omgeving bepaald niet verveeld.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

1 thought on “Prignitz”

  1. Bij warm weer is het lastig om aan voldoende water te komen in stiltegebieden.

    Ooit stortte ik in tussen Trier en Bittburg.
    Te weinig drinken, te warm.
    Maar dat was wandelend.

    Zonnige groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s