Iedereen een etiket? (2)

De mens wordt gereduceerd

Door de manier waarop mensen worden zonder voldoende onderbouwing worden ‘gediagnosticeerd’ lopen we het risico dat ze niet meer als persoon wordt gezien. Ze worden ingeperkt tot classificeerbare afkortingen (PDD-NOS, ADHD). Vanuit diezelfde diagnose wordt vervolgens weer het gedrag verklaard.

 Dirk is autistisch

In een ondersteuningsplan: “Dirk is een autistische man van 44 jaar oud. Vanwege zijn autisme heeft hij behoefte aan een strakke structuur. Daarom liggen alle afspraken voor hem vast.”

Het hele ondersteuningsplan van Dirk blijkt een opsomming te zijn van afspraken die volgens zijn begeleiders nodig zijn om zijn leven te ordenen. Die afspraken kunnen misschien nodig zijn, maar beantwoorden ze ook de vraag wie Dirk is? Dirk wordt gereduceerd tot zijn diagnose. Op een bijna logische manier volgen daar de afspraken uit. Het zit allemaal helder in elkaar, maar de persoon van Dirk is uit beeld verdwenen.

Martijn heeft ODD  

Bij Martijn lijkt alle gedrag te zijn gebaseerd op de uitspraak: “Als het moet doe ik het niet!” De kinderpsychiater heeft hem gediagnosticeerd met ODD, een oppositionele gedragsstoornis.

Ondanks het gebruik van medicatie en een op ODD aangepaste begeleiding verergeren de problemen. Ook het slapen (dat in het verleden weinig problemen gaf) is nu problematisch. De hypothese is dat behandeling en begeleiding van Martijn toch niet voldoende zijn ingesteld op zijn gedragsbeeld. De medicatie wordt opnieuw bekeken, de ouders krijgen psycho-educatie, er worden op school extra middelen ingezet, maar het gedrag van Martijn verbetert niet.

Totdat een stagiaire op school vraagt of Martijn misschien ergens allergisch op reageert. Een onderzoek door de huisarts bevestigt dit vermoeden. Martijn had al die tijd last gehad van jeuk, zonder dat dat iemand was opgevallen. Binnen enkele weken was het gedrag van Martijn weer als voorheen. “Ik heb mijn oude Martine weer terug. Koppig, dwars en eigenwijs, maar ook erg gezellig” zei zijn moeder.

Iedere opvoeder, behandelaar of arts ziet bepaalde factoren over het hoofd, maar de kans dat we maar in één richting zoeken is groter als we meer met vastomlijnde diagnoses werken.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

1 thought on “Iedereen een etiket? (2)”

  1. Het zoontje van vrienden (hij is nu 11 jaar) heeft achtereenvolgens als diagnose gekregen: PDD-NOS, ADD, NLD, en nu denkt men aan een hechtingsstoornis. Hoe hard zijn die diagnoses eigenlijk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s