Kinderangsten (12)

Op 28 april verscheen het laatste blog in deze serie, maar ik was er nog niet klaar mee. Nu volgen de drie laatste blogs. Dan ben ik er nog steeds niet klaar mee. Maar het moet een keer afgelopen zijn...

Een belangrijk aspect van de behandeling van angsten is dat je leert wat je kunt doen in een bepaalde situatie.

Zoals al eerder genoemd:  angstgevoelige mensen vullen een groter deel van hun hersencapaciteit met angsten, waardoor er minder ruimte over blijft om ander gedrag te laten zien. Door te oefenen wat je in een bepaalde situatie wél zou kunnen doen kun je beter je angsten hanteren.

In feite is dat een heel normale manier van omgang met angsten in de opvoeding van kinderen. Door te oefenen ervaren ze dat het toch niet zo erg is als ze dachten. Nabijheid van een ‘object’ dat veiligheid biedt leert kinderen sneller om over de angst heen te komen (bijvoorbeeld de nabijheid van pappa of mamma in de buurt of het bij zich hebben van een knuffel.

Opeens angstig worden

In de ontwikkeling van kinderen zie je nogal eens dat ze ‘opeens’ angstig worden van nieuwe dingen. We denken dan gemakkelijk dat dat met een traumatische ervaring te maken heeft. Maar dat is vaak helemaal niet zo. In de loop van hun ontwikkeling gaan kinderen andere dingen zien. Waar ze bijvoorbeeld eerst geen gevaar zagen, zien ze dat nu wél.

Een voorbeeld is het onderzoek van de doorzichtige glasplaat. Baby’s kruipen zonder problemen over een doorzichtige glasplaat. Maar als ze een peuter zijn van één jaar oud doen ze dat niet, omdat ze diepte hebben leren zien. Nu worden ze juist bang van die glasplaat.

Baby’s lachten vriendelijk tegen iedereen die aardig tegen heb doet. Maar als ze een maand of negen zijn wijzen ze vreemden af. Ze hebben het verschil leren zien tussen hun mamma en de ‘vreemde’ buurvrouw.

Ik herinner me nog als kind hoe prachtig één van de kinderen in huis de vuilnisauto vond. Zo’n auto waar van alles in gekieperd werd had iets magisch. De auto stond dan voor ons huis even stil en ‘kieperde’ (de lading werd daardoor naar voren geschoven). Tot mijn grote verbazing was die interesse er opeens af. De paniek sloeg toe als de vuilnisauto kieperde. Kennelijk was er een andere en nieuwe waarneming ontstaan, bijvoorbeeld de angst dat die auto ook om zou kunnen vallen.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s