Familievete bij de rechter

Het had het Familiediner kunnen zijn, of anders de Rijdende Rechter.

Een aantal familieleden uit een groot tuindersgezin waren in een heftig conflict geraakt. Dat had alles te maken met zowel de bezittingen als de zorg voor hun moeder. Het conflict was dusdanig geëscaleerd dat ze nu van de rechter een antwoord verwachtten.

De rechter liet de beide partijen aan het woord. “Vertelt u eens… hoe is het zo ver gekomen…?” Meteen trok één van de broers van leer. “Ho, wacht u even” zei de rechter, “had ik u het woord gegeven?” Dus toen kreeg een andere broer de ruimte om zijn verhaal te doen. Dat was nog niet zo eenvoudig, want hij werd steeds onderbroken. Maar de rechter hield de wind er onder. De eerste woordvoerder mocht helemaal zijn verhaal doen.

Daarna was de andere broer aan de beurt, gesteund door drie andere familieleden. Ze hadden een advocaat meegenomen, maar die deed er het zwijgen toe. En de echtgenotes, die zo mogelijk nog meer stonden te trappelen om hun beklag te doen. Er was sprake van een heel blok.

Het begon meteen met hoe het vroeger was in het gezin. Kennelijk moesten er nog ruzies uit de kindertijd worden uitgevochten. Een echtgenote deed er nog een schepje bovenop. Soms is schoonfamilie nog fanatieker. Alsof ze kon weten hoe het er vroeger in het gezin aan toe was gegaan.

De rechter kaderde het verhaal, door dit zestal maximaal 15 minuten spreektijd te geven. Midden in een zin zei hij: “Tijd!”  “Maar ik ben nog niet klaar” zei de spreker. “Het is tijd” zei de rechter. “Dan weet u nog niet het hele verhaal” zei een ander. “Ik heb mijn dossier gelezen” zei de rechter, “het is tijd!”

Daarna bleef het even stil. De rechter bladerde wat in zijn dossier, keek eens over zijn bril, keek van de één naar de ander, keek nog eens in zijn dossier. Toen zei hij: “Vindt u het normaal dat u als familie dit soort zaken voor de rechter uit wilt vechten? Ik stel voor dat u allemaal naar de gang gaat. Gaat u eerst maar eens echt met elkaar in gesprek voordat u een beroep doet op de rechterlijke macht. Ik hoor het wel als u er uit bent.”

Als leerlingen van de basisschool die naar de gang gestuurd worden dropen de familieleden af. De rechter keek eens op zijn horloge, schreef een paar dingen op in een dikke map vol met familievete en ging voor het raam naar buiten staan te kijken.

Hoe het verder is gegaan weet ik niet. Op de gang zag ik de familieleden met elkaar ‘smoezen’. Ze leken zich een beetje te schamen. Misschien bereikte de rechter met deze interventie wel meer dan in een jaar familievete.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

2 thoughts on “Familievete bij de rechter”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s