Kinderangsten (10)

Vermijding

Je moet naar de tandarts. Je durft de stap niet te nemen. “Gelukkig” heb je een koutje gevat. Dat is voldoende reden om de tandarts af te bellen. Eerst ben je opgelucht. Daarna neemt de spanning toe. Je moet immers een nieuwe afspraak maken? Dat stel je uit, want je ziet er tegenop.

Uiteindelijk bel je op. Het antwoordapparaat meldt dat de tandarts de komende twee weken met vakantie is. Opnieuw ben je opgelucht. Daar ben je voorlopig vanaf.

Na ruim twee weken begint de spanning weer te knagen. Je ziet nu nóg meer tegen de afspraak op. Niet alleen tegen de afspraak met de tandarts, ook tegen het máken van die afspraak.

Bovendien word je ook nog eens bang dat de tandarts een opmerking zal maken dat je zo’n tijd niet geweest bent. Zo stapelen allerlei angsten zich op. Het vermijden van de afspraak maakt –na een zeer korte opluchting- de angst alleen maar groter.

(zie ook de blogs over oorzaken van uitstelgedrag). 

Gevoelig, maar ook doelbewust

In besprekingen vergelijk ik het hanteren van angsten door opvoeders vaak met judo. Je gaat als opvoeder even mee om daarna bij te buigen. Juist door het delen van angsten creëer je een brug, waardoor gedeelde smart halve smart wordt.

Een vorm van het delen van de angst is het verwoorden van wat je aan het kind ziet. “Ik zie dat je bang bent. Dat begrijp ik best……”  Soms speel je ook even mee en jaag je die rare kerel even weg uit de tuin. Dat wil echter niet zeggen dat je in de angst van het kind op moet gaan. De ouder die mee bang wordt versterkt de angst van het kind.

“Een sensitieve, maar tevens eisen stellende opvoedingshouding” (M.M.W. Oosterhof-van der Pol) is de meest doeltreffende manier om angsten de baas te worden. Denk maar eens aan de bemanning van een vliegtuig. Veel passagiers zijn bang, maar als de bemanning rust uitstraalt is de angst aanmerkelijk minder. Als de passagiers merken dat de bemanning in paniek raakt neemt ook bij hen de angst enorm toe.

Opvoeder als houvast

Opmerkelijk is overigens dat uit een onderzoek onder tandartsen komt naar voren dat patiënten het meest bang worden als de tandarts zelf enorm tegen de behandeling op ziet. Een duidelijke benadering waarbij de tandarts zelf de regie in handen heeft werkt het meest angstreducerend voor de patiënt.

Ik zit in een vliegtuig. Het is erg onrustig door turbulentie. Plotseling zie ik een flits en er klinkt er een harde knal. Het eerste wat ik doe is naar de stewardess kijken. Ze schrikt duidelijk. Ik denk: ‘dit was dus echt heftig’. 

Kinderen hebben de neiging om eerst naar de opvoeder te kijken als er iets spannends gebeurt. Ze lezen angst of vertrouwen af aan de ogen van de moeder (of vader). Een rustige houding van de opvoeder (‘het komt allemaal goed’) leidt tot minder angst bij het kind.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s