Aftakeling

Ik had een afspraak met de tandarts.

Er zijn mensen die tegen zo’n afspraak opzien. Ik weet niet waarom, want tandartsen zijn doorgaans vriendelijke mensen. Eigenlijk vind ik zo’n bezoek aan de tandarts meer een uitje.

De afgelopen jaren was er nooit iets aan de hand met mijn gebit. Ik heb ook al mijn tanden en kiezen nog. Behalve vier verstandskiezen die er tijdens één sessie door mijn zwager Jan (een daartoe bevoegd tandarts) in 1977 uit getrokken werden.

Mijn enige bezwaar tegen een afspraak met de tandarts is dat het wel wat verstorend is in de agenda. Het haalt me uit mijn ritme.

Maar deze keer trok de tandarts een ernstig gezicht. De palatinale radix van de 1.6 is vermoedelijk gebroken. En radix is een wortel. Hoe kan die nu weer breken, vraag ik me af.

Ik moet me dus bij de kaakchirurg melden. Die gaat kijken of er nog iets te redden valt of dat de 1.6 geëxtraheerd moet worden (dat is een vorm van actieve euthanasie op een kies).

Waarmee ik maar wil zeggen: ook bij mij (66 plus) is de aftakeling begonnen. Maar eerst neem ik nog een paar worteltjes tot mij…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

3 thoughts on “Aftakeling”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s