Land van melk en piepers

In Nij Altoena sla ik linksaf – een stukje over de Oude Bildtdijk, de langste straat van Nederland – en bij de volgende kruising weer linksaf. Oplettende lezertjes zullen daarbij kunnen visualiseren dat ik een stukje terug fiets. Het is net als in het gewone leven: je doet een paar stappen vóóruit en je gaat weer een paar stappen achteruit.

Het land is hier voorspelbaar, net zoals op de prairie van Iowa, waar ik ook al eens voorspelbaar heb gefietst. De polderaars van de voormalige Middelzee hebben het land in rechte stukken geknipt, met verbindingswegen die loodrecht op elkaar staan. Dicht bij de Waddenzee bestaat het land voornamelijk uit akkerbouw, meer naar het zuiden is meer veeteelt.

Zo kom ik uiteindelijk uit in het dorp Berlikum. Hier had mijn moeder haar eerste (tijdelijke) baan als onderwijzeres aan de Christelijk Nationale School. Ze moest door weer en wind vanuit Leeuwarden (Huizum) naar Berlikum fietsen.

Berlikum is ooit ontstaan als terpdorp. De terp ligt er nog. Mocht de Waddenzeedijk doorbreken, dan kun je in de Koepelkerk droge voeten houden.

De Koepelkerk is naar het voorbeeld van de moeder aller koepelkerken (Willemstad) in een achtkant gebouwd. Deze bouwstijl was al bekend uit de Byzantijnse bouwstijl, maar kwam in de 17e eeuw terug als typisch protestantse vorm van architectuur. Bijzonder was dat de achtkante bouw in Willemstad op voorschrift was van Prins Maurits: de kerk moest in deze stijl worden gebouwd, anders kreeg men geen subsidie van de Prins. De vorm van deze kerken past bij de protestantse traditie met de preekstoel centraal in het midden. Dit als antwoord op ‘volger’ Rob Albers.

Van Berlikum wordt gezegd dat het de twaalfde van de Friese Elfsteden is. Dat was ontdekt door een onderzoeker uit Alkmaar. Maar de Fryske Academie ontkent dat Berlikum ooit de twaalfde stad zou zijn geweest; ze houden het liever vertrouwd met elfsteden. De Friese Elfstedentocht komt ‘voor het geval dat’ toch maar door Berlikum. Hoeft er eventueel later niets aan de route veranderd te worden.

Na dit bezoek aan Berlikum sla ik de ogen op in westelijke richting. Langs het Berltsummer Wiid ligt een mooie fietsroute naar het dorp Ried, met zes rijksmonumenten, één brievenbus, een haventje en een kaatsvereniging.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

One thought on “Land van melk en piepers”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s