De Zak vervolgd (6, slot)

Het is veel leuker om zonder kaart je neus achterna te fietsen. Maar zo langzamerhand moet ik toch zorgen dat ik weer in de buurt van een station kom. Het begint te schemeren en de nachten zijn bij heldere hemel in maart best koud.

Ik kronkel mijzelf door de Rucphense Bosschen. Kennelijk bestaat hier nog de oude spelling. Mooie stukken bos, een fietspad dat af en toe rechtdoor loopt en dan weer onverwachtse kronkels maakt en percelen heide die deels zijn overwoekerd door gras. En dat alles in het licht van de laagstaande zon.

Tussen de dorpen Rucphen en Schijf door baan ik mij een fietsweg in noordoostelijke richting. Ik kom door buurtschap De Dood, maar weet deze passage te overleven.

Even verderop ligt het dorp Sprundel. Veel Brabantse dorpen groeien uit hun voegen en bestaan uit vaak eindeloze laagbouw rond een hoofdweg met wat oudere bebouwing met vaak een grote Rooms-Katholieke Kerk uit de tweede helft van de 19e eeuw, met daarnaast een grote pastorie en doorgaans ook een plaatselijk café in de buurt (voor na de kerkdienst). In Sprundel is het kerkgebouw nieuwer (uit 1922) en inmiddels gesloten als kerk. Het is een gemeenschapshuis geworden. En de pastorie is tot brasserie omgebouwd. Het plaatselijke klooster is afgebroken.

Kwam ik in Zeeland veel SGP-posters tegen, hier zie ik PVV-posters. En wat blijkt (later)? De PVV is in de gemeente Rucphen (waar Splunder onder valt) veruit de grootste partij: PVV (Partij voor de Vrijheid): 5396 stemmen, VVD: 2718 stemmen, CDA: 1575 stemmen, SP (Socialistische Partij): 1411 stemmen, Partij van de Arbeid (P.v.d.A.): 377 stemmen. Hier moeten dus veel boze witte mannen wonen…

Ik fiets het dorp weer uit en houd een route ten zuiden van het tweelingdorp Etten-Leur aan. Het dorp bestaat voornamelijk uit bloemkoolwijken en andere variaties op het thema doolhof. Over de Hilse Baan en de Sprundelse Baan fiets ik naar Lies en daarna het dorp Princenhage binnen, dat tegenwoordig binnen de stadsgrenzen van Breda valt.

Breda (bijna 200.000 inwoners) heeft uitgestrekte nieuwbouwwijken. Voordat ik in het centrum ben ben ik nog wel 20 minuten aan het fietsen. De binnenstad wordt gedomineerd door de hoge toren van de Onze Lieve Vrouwekerk. Dan zie ik bij het Spanjaardsgat opeens prachtige lichtbeelden op de muur. Er blijkt een soort van Light Festival aan de gang te zijn. Het Spanjaardsgat is het Bredase Paard van Troje: een beurtschipper voer met turf en daaronder verstopt oranjegezinde soldaten de stad binnen (‘Het Turfschip van Breda’). 

Het station van Breda is onherkenbaar en onvindbaar. Ik weet waar het is, anders weet je eigenlijk niet dat het een station is. Het is eigenlijk een kantoren en wooncomplex en parkeergarage met daaronder een aantal sporen en gangen met stationswinkels. Het hele complex staat wel genomineerd voor diverse architectuurprijzen.

De nieuwe intercity over de hogesnelheidslijn brengen mij en de Batavus in een half uur naar Delft. De fietskilometerteller heeft er ruim 100 kilometer bij opgeteld.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s