Begeleiding bij onveilige hechting (2)

Vanaf het begin van mijn werk ben ik altijd erg geïnteresseerd geweest in het onderwerp ‘hechting’. Wat maakt nu dat sommige kinderen zich bij volwassenen of bij leeftijdgenoten nooit op hun gemak voelen? Waarom roepen andere mensen spannen bij hen op?

Chris

Beelden die veel indruk op mij maakten kwamen uit het leven van Chris, een kleuter die op de leeftijd van één jaar was geadopteerd (het eerste jaar van zijn leven verbleef hij in een groot kindertehuis in Brazilië).

Chris was een vrolijke peuter, en hij huilde nooit. Op één van de filmfragmenten is te zien hoe hij zich ontzettend zeer deed. Hij zit zich werkelijk twee minuten lang te verbijten, maar hij zoekt op geen enkele manier troost.

Als je niet huilt en geen troost zoekt blijft de stress in je lichaam zoeken. Die stress kan zich bijvoorbeeld vertalen in heel druk gedrag.

Geen samenspel

Als je beter keek naar de beelden van Chris vielen er nog meer dingen op. Chris zat inmiddels in groep 1 van de basisschool. Van een kleuter mag je verwachten dat hij (in de nabijheid van volwassenen) samen kan spelen met andere kinderen.

Bij Chris zag je weinig tot geen samenspel. Als er drie kinderen de kar de ene kant uit trokken ging Chris de andere kant uit. Als er een opdracht uitgevoerd moest worden was hij nét met iets anders bezig. En bij een polonaise door de klas weet je al waar de ketting breekt: Chris gaat héél iets anders doen.

Geen ingang

De adoptieouders van Chris hebben alles voor hun zoon over. “Maar” zegt moeder, “hoe vaak we hem ook zeggen dat we blij met hem zijn, hoe vaak we ook proberen hem liefde te geven, het landt niet. We hebben na een paar jaar nog steeds het gevoel dat we bij het begin staan.” De ouders ervaren de zorg voor Chris als een ‘bodemloze put’: ze verzenden veel liefdestaal, maar het bereikt de ontvanger niet.

De oorzaak van deze omstandigheden zit in het eerste levensjaar van Chris, toen er niemand voor hem was. Als hij honger had kwam er niemand, als hij huilde was er niemand die hem troostte. En in dat eerste jaar wordt het fundament voor de hechting gelegd.

Behandeling

Er zijn inmiddels allerlei vormen van behandeling om alsnog de hechting op gang te helpen. Maar: hoe later je daarmee begint, hoe lastiger het wordt. Er staat dan al een huis, maar de bodem is er nog niet. Probeer dan maar eens alsnog een fundament aan te leggen.

De situatie van Chris was echter niet hopeloos. Er waren inderdaad mogelijkheden om hem de delen van de hechting die hij gemist had alsnog in te halen.

Overleven

Niemand van ons is echt veilig gehecht. We lopen in onze ontwikkeling altijd deuken en blutsen op. Maar bij kinderen en volwassenen die onveilig zijn gehecht zijn die emotionele deuken en blutsen zó groot dat ze vooral bezig zijn te ‘overleven’. De volgende keer enkele voorbeelden van dat overleven.

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s