Verstandelijke beperking en kinderen

Zo’n twintig jaar geleden was het een documentaire die me weken lang bezig hield. En eigenlijk al die jaren daarna nog steeds.

De familie Stomphorst. Vader Bertus had een geschiedenis van kindertehuizen achter de rug en (waarschijnlijk) een lichte verstandelijke beperking. Moeder Yvonne had een ernstiger verstandelijke beperking.

De beide ouders waren niet in staat om kinderen op te voeden. Alle kinderen – op de jongste na – waren uit huis geplaatst. Nu ging de strijd om het jongste kind. Mocht het thuis blijven wonen of moest het ook in een instelling of in een pleeggezin gaan wonen?

De ouders waren ten einde raad. Het leek erop dat ze opnieuw de strijd zouden verliezen. Maar: “We gaan net zo lang door totdat we er eentje mogen houden.”

Een voorbeeld van het onvermogen van de ouders was het gegeven dat het jongste kind veel slaapproblemen had. Dat kan in ieder gezin gebeuren. Maar het onvermogen kwam tot uiting in de reactie van de ouders toen dit zoontje (een peuter) een nacht wél doorsliep. Ze haalden hem uit zijn bedje om hem te laten ervaren hoe erg het is als je iedere nacht wakker gemaakt wordt. Is dat een kwestie van geen enkele kennis van de ontwikkeling van kinderen of is het een gemis aan invoelingsvermogen. Ik vermoed van beide. Met alleen kennis toevoegen red je het niet.

De ouders heb ik later nog een keer in levenden lijve gegaan. Maar hoe is het verder met de kinderen gegaan? Daarover gaat vanavond een documentaire op NPO 2. Met de kinderen is het niet goed gegaan. Sommigen verhuisden van instelling naar instelling, van pleeggezin naar pleeggezin. Ook (de meeste?) kinderen hebben een verstandelijke beperking. En als die kinderen dan weer kinderen krijgen? Gaat de geschiedenis zich eindeloos herhalen?

Eén van de dochters heeft zich laten steriliseren. Misschien zegt dat al genoeg. Ze heeft de schade van deze ouders aan den lijve ervaren en heeft genoeg emotionele vermogens en intelligentie om te begrijpen dat de opvoeding van kinderen voor haar te hoog gegrepen is.

Het programma van destijds plaatst de kijkers opnieuw voor een moreel dilemma. Vanmorgen had ik daar meerdere gesprekken over.

Willen we leven in een samenleving waar de overheid mensen kan verbieden om kinderen te krijgen? En zo ja, wie bepaalt dan de grens. Mag je boven een IQ van 80 wél kinderen krijgen en beneden een IQ van 80 niet?

Of zijn er nog andere factoren? Kun je verwachten van een moeder met een ernstige en onbehandelde borderline persoonlijkheidsstoornis en een normale intelligentie dat ze wél in staat is om kinderen op te voeden? Moet psychiatrische diagnostiek dan een rol spelen bij de mogelijkheid om kinderen te krijgen of op te voeden? Wil je in een samenleving wonen waar de overheid zoveel macht heeft?

Of omgekeerd: wil je dat kinderen steeds weer de dupe zijn van ouders waarvan voor meer dan 95% te voorspellen valt dat ze niet in staat zullen zijn om hun kinderen voldoende emotionele basis mee te geven? En zo ja opnieuw: wie bepaalt dat dan?

Vanavond in 2 Doc, NTR, NPO 2, van 20.55 tot 22 uur.

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

8 thoughts on “Verstandelijke beperking en kinderen”

  1. ik zou inzetten op gesprekken met deze kinderen als ze op een bepaalde leeftijd zijn gekomen, meestal zijn deze kinderen toch al bekend bij de hulpverlening, dat ze besluiten af te zien van het stichten van een gezin net als in het bovenstaande stukje

  2. Zag ooit een docu over 2 ouders die een huis vol camera’s en een 24 uurs dienst aan zorg hadden om hun te controleren of ze het kind wel goed verzorgde. Belachelijk vind ik het en ja daar moet meer controle op komen. Die kinderen worden er niet beter van.

  3. Het blijft voor mij een dilemma. Wie heeft het recht om iemand het ouderschap te ontnemen? Al leef ik ook mee met het verdriet van kinderen die echte ouders moeten ontberen.

    Onzekere groet,

  4. Dat is een vraag die mij ook al een tijd bezighoudt, zonder dat ik er een antwoord op heb. Eugenetica is een vies woord sinds een jaar of 70.

    De kernvraag is voor mij of je burger met rechten bent of onderdaan met plichten. Het eerste wordt ons wijsgemaakt en het tweede is waar. Ik noem het volk weleens biovee dat omdat ze het hek niet ziet, denkt dat het vrij is. Maar dat hek staat er wel degelijk. Denk maar eens aan de willekeur van de militaire dienstplicht.

    Voor van alles en nog wat moet je een papiertje hebben, alleen niet voor voortplanting. Dat is blijkbaar een heilig grondrecht. Misschien moeten we de natuur gewoon zijn gang laten gaan. En dan maar zien via welke genencombinaties en -mutaties de Nieuwe Mens ontstaat. Het individuele menselijke (on)geluk telt daar niet bij. Lees van Richard Dawkins The Selfish Gene en je weet wie je bent; een Matroesjkapoppetje.

    1. Je noemt een interessante boektitel. Biedt het ook meer perspectief dan het zijn van een Matroesjka-poppetje? Wat mij betreft is voortplanting geen heilig grondrecht maar een noodzakelijk kwaad voor de mensheid om een ervaringsweg af te kunnen leggen binnen een bepaalde ´planetaire noodorde´ ter ontwikkeling van het bewustzijn. De natuur zal geen toestemming vragen aan ons of ze haar gang mag blijven gaan. Haar adaptief vermogen en haar grond- en stralingswetten zijn krachtiger dan die van de mens. Kan je het boek ´De Komende Nieuwe Mens` van Jan van Rijckenborgh aanbevelen. Beetje formeel taalgebruik, waar je doorheen moet kijken.

      1. Dat boek van Dawkins is gratis verkrijgbaar als e-book. Vraag maar aan meneeer Goolgle. En lees dan ook The God Delusion van dezelfde schrijver.

  5. Henk,
    gewoon doorgaan op de door de overheid ingeslagen weg is een doodlopende weg.
    De wal zal het schip of in dit geval de ooievaar ooit doen keren.
    Volgens mij degenereert al doende onze multiculturele samenleving,
    en wel binnen de aankomende drie à vier generaties.
    Daar is niks mis mee toch ?
    Want zo’n degeneratie is vast al eens eerder in de geschiedenis van de mensen voorgekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s