Langs de Zaan (2)

polder-bij-wormerWormer is altijd een vreemde eend in de bijt van de Zaanstreek gebleven. Het veer (Wormerveer) en later de brug maakten dat het dorp nogal geïsoleerd lag. Hier ontstond – in de tijd dat de Zaanse gemeenten tot één Zaanstad samengevoegd zouden worden – dan ook één van de eerste lokale partijen: “Wormer moet Wormer blijven”.

Er blijkt een nieuw fietspad door de weilanden richting Dorpsstraat te lopen. Het perspectief op het dorp dat ik vroeger illegaal had (door door de weilanden te struinen en sloten te springen) is nu legaal geworden.

zaan-bij-wormerEven later fiets ik door de Dorpsstraat en passeer de pastorie waar we als domineesgezin woonden. Een paar huizen verderop woonde de familie Koelemeijer, beschreven in het boek ‘Het Zwijgen van Maria Zachea’.

silos-langs-de-zaanWormer is tegenwoordig minder geïsoleerd geraakt: er is een tweede brug over de Zaan gekomen: de Prins Clausbrug. Vanaf deze brug zie je aan de zuidzijde de TV-toren en aan de noordzijde de hoge graansilo’s van het voormalige Wessanen.

zaan-bij-west-knollendamIk volg verder de westelijke oever van de Zaan. Een daverende klap doet mijn oren tuteren. Watervogels vliegen klapwiekend op. Het blijkt dat een paar jongens in het struikgewas overjarig vuurwerk tot ontploffing hebben gebracht. Eind januari valt dat meer op dan in de Nieuwjaarsnacht.

zaan-bij-west-knollendam-3Het volgende dorp is West-Knollendam. Aan de overkant ligt Oost-Knollendam. De wereld zit hier weer voorspelbaar in elkaar. Om van West naar Oost te komen moet je wel een eind omfietsen. Op de foto’s zie je Oost-Knollendam, gezien vanuit West-Knollendam.

zaan-bij-west-knollendam-2Vroeger lag hier een dam in de Zaan, maar dat heb ik niet meer meegemaakt, rond 1630 is het hier een open verbinding geworden.

Het wordt nu even doorbijten, want de N 246 naar het noorden is een drukke weg met veel spitsverkeer. Hij loopt parallel aan de A 9 (IJmond-Alkmaar), maar wordt veel gebruikt als ‘sluiproute’.

Ik passeer het dorp Marken-Binnen en daarna de veerpont naar het eiland De Woude. Opmerkelijk is dat ik daar nog nooit ben geweest terwijl ik toch bijna heel Noord-Holland op de fiets verkend heb. Maar je kunt alleen het eiland op en af en ik houd niet van dat soort doodlopende wegen…

alkmaardermeerNa 6 kilometer wild autogeraas ben ik aan de zuidrand van de volgende droogmakerij van de heer Leeghwater: de Schermer. Links van mij ligt het deels nog bevroren Alkmaardermeer. 

Ik fiets de autoluwe Schermer in: deze polder valt tegenwoordig onder de gemeente Alkmaar. De Blokkerweg trekt een kaarsrechte lijn door het land. avond-in-de-schermerDaar waar de weg een haakse bocht naar het westen maakt staat Poldermolen K, één van de resterende (oorspronkelijk 52!) molens in de Schermer.

Van hieruit fiets ik naar Zuidschermer, één van de twee dorpen in deze weidse polder. De zon is inmiddels onder, en het wordt donker. Tijd voor de avond-in-de-schermer-2laatste foto, van grazende schapen in het land. Maar die zijn niet eens te zien.

Mijn Batavus brengt mij via de veerpont van Akersloot naar Castricum waar ik samen met dochter Nynke de trein terug naar huis neem.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s