Koppig?

Vorige week hadden we het er weer over in een teambespreking.
Wanneer kun je een kind koppig noemen?

Voor het maandblad Klik heb ik daar wel eens een artikel over geschreven, met als titel: “Koppig, dwars en eigenwijs?”
Veel gedrag dat als ‘koppig’ wordt ervaren is dat niet.
Want om koppig te kunnen zijn moet je een eigen ‘ik’ hebben ontwikkeld.

Jeffrey toont vaak heftig verzet, vooral als hij verzorgd moet worden. Een hele reeks agressiemeldingen tonen aan dat dat verzet aanzienlijk is. En de eerste neiging die je hebt bij dat gedrag is dat Jeffrey maar eens moet weten wie de leiding heeft. Hij heeft dertig jaar bij zijn moeder gewoond, daar was hij de baas in huis, en nu moet dat anders.

Toen maakten we een functioneringsprofiel van Jeffrey. Dat deden we aan de hand van video-opnamen, in combinatie met ervaringen van begeleiders. En wat bleek: in sociaal-emotioneel opzicht functioneerde Jeffrey beneden de twee jaar. Dat wil zeggen dat er nog weinig sprake is van ‘ik’-ontwikkeling. Dat hoor je zelfs aan het taalgebruik van Jeffrey. Hij heeft het niet over ‘ik’ als hij het over zichzelf heeft, maar over ‘jij’ en over Jeffrey. “Jeffrey wil een ijsje.”

Als je nog geen twee bent, kun je ook niet expres iets doen om iemand te pesten. Het is wél testen, maar geen pesten.

Daarna gingen we op zoek naar redenen waarom Jeffrey zoveel weerstand vertoont bij zorgmomenten. Dat is niet omdat hij de baas wil zijn. Dat kan hij ook nog niet, omdat hij weinig ik-ontwikkeling heeft. Je kunt pas de baas spelen als je weet dat jij boven de ander kunt staan.

Bij sommige begeleiders gaat de verzorging van Jeffrey goed, bij anderen gaat het minder goed. Dat wil niet zeggen dat de ene begeleider beter is dan de andere begeleider (dat wordt er vaak van gemaakt, maar dat is een voorbarige conclusie). Maar aan de hand van de videobeelden konden we wel goed zien welke factoren het verzet verminderen en welke factoren de kans op verzet versterken.

Wat vooral op viel was dat Jeffrey verzet toonde als hij de controle bezig was te verliezen. Hij kon dan geen eigen invloed meer ervaren.

Het was weer een leerzame middag, ook voor mijzelf…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s