Langs de Linge (1)

De bedoeling was om in Noord-Brabant te gaan fietsen, maar ‘vanwege een persoon op het spoor’ reed de trein niet verder. Dus besloot ik om rond Gorkum te gaan fietsen.

Zoals de langduriger lezertjes weten heb ik een deel van mijn jeugd in Gorkum doorgebracht. Om precies te zijn: van mijn zevende tot mijn dertiende woonde ik in Gorkum. Dat is de tijd waarbij de wereld groter wordt dan het eigen huis en tuin en de eigen straat.

Kinderen op die leeftijd zijn leergierig. Dat was ik ook. Zo wilde ik de ruimere omgeving geografisch in kaart brengen. Aanvankelijk op de step. Toen ik bijna negen jaar oud was kregen we één fiets voor drie personen. Omdat mijn jongere broer en zus niet veel interesse toonden in het fietsen kon ik in ruime mate fietskilometers maken (‘en zo is mijn fietshobby dus begonnen’). 

Achteraf heb ik me regelmatig afgevraagd of mijn moeder dat wel goed vond. Mijn actieradius op de vrije woensdagmiddag en zaterdagmiddag was zo’n 60 km. en dat in mijn eentje, zonder eten, drinken of plakspul. Ik heb dat later ook wel eens gevraagd aan mijn moeder. Het bleek dat ze eigenlijk niet veel (meer) wist over die lange fietstochten of het zich misschien ook niet gerealiseerd had.

gorkum-buiten-de-waterpoortEen start vandaag in Gorkum. Ik moet eerst naar de rivier. Want daar was ik vaak te vinden. “Buiten de Waterpoort”, de aanlegsteiger voor de veerponten naar Sleeuwijk en Woudrichem. De roemruchte Merwedebrug was er nog niet, al het verkeer moest met de veerpont naar de overkant.

Daarna fiets ik een paar stukjes door de oude stad, in de buurt van de rivier. Vroeger was dit een nogal verpauperd deel van Gorkum. Er was niet veel geld om iets nieuws te bouwen, anders was een deel van de historische panden (mede op initiatief van burgemeester Jonkheer Ridder gorkum-lingehaven-en-sint-janstorenvan Rappard – die het maar oude troep vond) afgebroken. Inmiddels is het oude centrum een gewilde woonplek, deels aangevuld met redelijk passende nieuwbouw.

En op de achtergrond is daar altijd weer de 68 meter hoge Sint Janstoren die op hoogtijdagen voor een dubbeltje beklommen kon worden. Daar kon je twee keer een ijsje van 5 cent voor kopen, maar ik spaarde liever voor een beklimming van de toren.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s